mammaka

Ακούραστο

2010-03-09T13:49:00.001+02:00

Παρακολουθώ τον γιόκα να χοροπηδάει ασταμάτητα και ακούραστα πάνω σε φουσκωτές κατασκευές σε παιδότοπο μαζί τους συμμαθητές του σε παιδικό πάρτι. Καταιγιστικός ο ρυθμός με τον οποίο περνάνε οι σκέψεις από το μυαλό μου.

Πώς αντέχουν τόση ώρα. (Σχεδόν τέσσερις ώρες χοροπηδητού με το ρολόι, μείον δέκα λεπτά για την τούρτα).

Πρόκειται σαφώς για ανανεώσιμες πηγές ενέργειες, με παραγωγή που φτάνει να τροφοδοτήσει μια μικρή πόλη. Εγώ κουράστηκα προσπαθώντας να τραβήξω δυο φωτογραφίες της προκοπής. Αλλά εγώ βέβαια δεν είμαι πέντε.

Βλέπω τη χαρά στο πρόσωπο του γιου μου, βλέπω ειλικρινή ενθουσιασμό και ευτυχία, το ίδιο και στα πρόσωπα των φίλων του. Και θυμάμαι τη γιαγιά μου να με ρωτάει όλο απορία, μα καλά στα μπαρ δηλαδή είστε όρθιοι; Και δεν έχει φαγητό; Και πληρώνετε; Για να είστε όρθιοι; Και πώς χορεύετε χωρίς καβαλιέρο; Και ακούς εκεί μέσα, παιδάκι μου; Και είστε όρθιοι; Και νιώθω σαν τη γιαγιά μου μπροστά στα φουσκωτά που τόσο τους αρέσουν.

Το παιδί μου έχει τη ζωή του και τους φίλους του και εμείς δεν είμαστε πλέον ο μεσολαβητής για τον έξω κόσμο. Από εδώ και πέρα θα γνωρίζουμε πολλά πράγματα για εκείνον επειδή θα θέλει να μας τα πει και όχι επειδή είναι δεδομένο ότι θα τα γνωρίζουμε, όπως όταν σημειώναμε επιμελώς την ποσότητα που έφαγε και τα μισάωρα που κοιμήθηκε.

Χαίρομαι και καμαρώνω για το παιδάκι μου αλλά σε δεύτερο και λιγότερο πολιτικά ορθό επίπεδο πάω να σκάσω! Η πικρή αλήθεια είναι ότι η μανούλα δεν τα ξέρει πια όλα! Αυτό δεν το σκέφτηκα όταν γράφτηκε στο σχολείο, νόμιζα ότι θα μάθει να μετράει και να γράφει εκθέσεις για την αποταμίευση.

Ενημερωτικό

2010-03-03T08:24:00.006+02:00

Έχω αμελήσει να ανεβάσω φωτογραφίες του Πράσινου και ποιος ακούει τη διεύθυνση του ιστολογίου ότι δεν αναφέρομαι στο κατοικίδιο της οικογένειας.

Ο Πράσινος είναι ένα λάβμπερντ αγνώστου φύλου, αν και σύμφωνα με τις ενδείξεις πρέπει να είναι αρσενικό, τουλάχιστον πετύχαμε το όνομα. Ενδείξεις αποτελούν οι συνεχείς εκδηλώσεις τρυφερότητας σε ένα φουντωτό παιχνίδι που κρέμεται από ψηλά στο κλουβί του και με το οποίο ασχολείται ο Πράσινος τουλάχιστον πέντε με έξι φορές την ημέρα! Οι ειδικοί λένε ότι αν ήταν θηλυκό θα ήτο αδιάφορο. Το δε παιχνίδι εκτός από φούντα διαθέτει και κουδουνάκι και έτσι στο σπίτι μας ξέρουμε πάντα για ποιον χτυπά η καμπάνα. (Και εδώ θα σταματήσω προτού να γίνει το ιστολόγιο αμέρικαν μπαρ!)

Τα απογεύματα που όλη η οικογένεια συγκεντρώνεται στο σπίτι, βγαίνει το πτηνό να κάνει τη βόλτα του. Πετάει εδώ κι εκεί αλλά περισσότερο κάθεται σε ψηλά κλαδιά όπου βρει. Κυρίως περιμένει να σηκωθεί κάποιος από τη θέση του για να πάει κάπου αλλού μέσα στο σπίτι και να καθίσει στο κεφάλι του. Σαν να καλεί ταξί. Ευτυχώς απλά κάθεται και τον μεταφέρουμε χωρίς να θελήσει τουαλέτα στην κόμη μας. Για αυτόν τον σκοπό έχει επιλέξει ένα συγκεκριμένο σημείο, το καπέλο ενός φωτιστικού στο τραπεζάκι, το οποίο όσο και να το καθαρίζουμε επιμένει να μην καθαρίζει και είναι στο πρόγραμμα να αλλαχτεί.

Τον Μάιο ο Πράσινος θα γίνει δύο χρονών. Δεν ξέρω αν ο γιος μας προτείνει να του πάρουμε κάποιο δώρο ή να κάνουμε μια σεμνή τελετή. Την Πρωτοχρονιά είχε ζητήσει να του αγοράσουμε ένα παιχνίδι για το κλουβί, το οποίο έμεινε συσκευασμένο κάτω από το δέντρο και ανοίχτηκε μαζί με τα δικά του.

Φουσκωτό

2010-03-01T11:45:00.001+02:00

Υπάρχει μια διαφήμιση στην τηλεόραση για ένα αυτοκίνητο, δεν θυμάμαι ποιο, το οποίο παίρνουν στα κρυφά οι γονείς ενός νεαρού για να βγουν έξω και να γλεντοκοπήσουν ενώ αυτός κοιμάται τον ύπνο του δικαίου χωρίς να πάρει χαμπάρι. Επιστρέφοντας οι γονείς μπαίνουν σιγά σιγά στο δωμάτιο για να αφήσουν τα κλειδιά στη θέση τους και να μην καταλάβει τίποτα ο νέος. Η μαμά, παρόλο που κανονικά δεν θα έπρεπε να χασομεράει για να μην γίνει αντιληπτή, στέκεται για λίγο δίπλα στο κρεβάτι του παιδιού, τακτοποιεί τα σκεπάσματα και βγαίνει γρήγορα.

Δεδομένου ότι δεν οδηγώ, δεν ξενυχτάω (ειλικρινά το προσπαθώ όμως!) και το παιδί μου δεν οδηγεί επίσης, η συγκεκριμένη διαφήμιση μου έχει εντυπωθεί επειδή η μαμά τακτοποιεί το πάπλωμα του παιδιού της, ακόμα και σε μια ηλικία που αυτό ανήκει στην κατηγορία του μαντράχαλου.

Έχω περάσει άπειρες ώρες φτιάχνοντας σκεπάσματα που δεν θέλουν φτιάξιμο. Ο γιόκας είναι τεσσάρων και μισό και πλέον ξεσκεπάζεται σπάνια, αλλά τουλάχιστον μπορεί να πει κανείς ότι οριακά εξακολουθεί να είναι μια απαραίτητη ενέργεια διότι είναι μικρός και στριφογυρίζει στο κρεβάτι και μπορεί να κρυώσει και να πουντιάσει και να τον τρέχουμε με τον λαιμό και τα αυτιά του και να χάσει σχολείο και να μείνει πίσω στην ύλη και όλη αυτή η αλυσιδωτή αντίδραση είναι που κάνει μια μάνα να φουσκώνει και να ξαναφουσκώνει ένα ήδη φουσκωτό πάπλωμα.

Ωστόσο, η παράνοια ξεκινάει (ή κορυφώνεται) όταν είναι μια χαρά κουκουλωμένος, όταν το ζωάκι δίπλα του είναι στη θέση του, όταν το πάπλωμα είναι όλο πάνω στο κρεβάτι δίχως να σέρνεται, όταν εκείνος είναι ευθυγραμμισμένος (παλιά τον βρίσκαμε κάθετα ή ανάποδα με τα πόδια στο μαξιλάρι), όταν όλα είναι όπως πρέπει αλλά παρόλα αυτά εγώ κάθομαι και τακτοποιώ το σκέπασμα! Μέσα στη σιγαλιά της νύχτας το φουσκώνω για να φουσκώσει κι άλλο, σπρώχνω μέσα καμιά πατούσα που ξεπροβάλει και έχω πραγματικά την αίσθηση ότι εκείνη τη στιγμή επιτελώ θεάρεστο γονεϊκό έργο και φροντίζω το παιδάκι μου. Άβυσσος...

Διάσημο

2010-02-22T10:23:00.003+02:00

Η Χέδερ Άρμστρονγκ ή αλλιώς Dooce, από το ομώνυμο προσωπικό της ιστολόγιο dooce.com, είναι μια διάσημη μαμά μπλόγκερ που κερδίζει τα προς το ζην αποκλειστικά από το μπλογκ της.

Ξεκίνησε το 2001 γράφοντας ένα ποστ για το σοκολατούχο γάλα, για τα προσωπικά της ενδιαφέροντα, για τη ζωή της και για τη δουλειά της. Το τελευταίο της κόστισε τη θέση της, καθώς απολύθηκε όταν μαθεύτηκε ότι έγραφε δημόσια για αυτήν. Η ονομασία dooce του ιστολογίου της είναι αναγραμματισμός της λέξης dude. Η Άρμστρονγκ ισχυρίζεται ότι μπέρδευε τα πλήκτρα κάνοντας τσατ με συναδέλφους της, ο αναγραμματισμός έμεινε και αργότερα αποτέλεσε τον τίτλο του μπλογκ της.

Αφού απολύθηκε από τη δουλειά της συνέχισε το μπλογκ της το οποίο είχε ολοένα και μεγαλύτερη επισκεψιμότητα. Από ένα σημείο και μετά έγινε τόσο προσοδοφόρο που ο σύζυγός της εγκατέλειψε τη δική του δουλειά για να ασχοληθεί με το δίκτυο των διαφημιζόμενων του ιστολογίου. Το μπλογκ είναι πλέον οικογενειακή επιχείρηση και μόνη πηγή εσόδων.

Η Άρμστρονγκ έχει παραδεχτεί ανοιχτά ότι έπασχε από επιλόχειο κατάθλιψη μετά από τη γέννηση της πρώτης κόρης της και εισήχθηκε οικειοθελώς σε κλινική για να την αντιμετωπίσει. Δηλώνει ότι εξακολουθεί να παίρνει αντικαταθλιπτική αγωγή μέχρι και σήμερα. Στο μπλογκ της δημοσιεύει καθημερινές ιστορίες της οικογένειάς της και φωτογραφίες όλων των μελών. Η δεύτερη κόρη της είναι λίγων μηνών αλλά η μεγαλύτερη που είναι γύρω στα 5 γνωρίζει για το μπλογκ της μαμάς της και το γεγονός ότι υπάρχουν φωτογραφίες και βίντεο στα οποία πρωταγωνιστεί.

Στις περισσότερες αναρτήσεις τα σχόλια είναι κλειστά, όταν όμως αφήνει ελεύθερη τη δυνατότητα σχολιασμού, δέχεται εκατοντάδες ή και χιλιάδες σχόλια για μία ανάρτηση. Εκτός από προσωπικές ιστορίες και φωτογραφίες, δημοσιεύει στοιχεία για αντικείμενα που αγοράζει κυρίως μέσω διαδικτύου, χωρίς να έχει όφελος από την προβολή τους όπως ισχυρίζεται και τελευταία έχει δημιουργήσει έναν ηλεκτρονικό χώρο συνάντησης των αναγνωστών της.

Το μπλογκ της είναι διάσημο και το πρόσωπό της αμφιλεγόμενο. Έχει πολλούς πιστούς αναγνώστες αλλά λαμβάνει και βουνά ολόκληρα από επικριτικά μηνύματα, τα οποία δημοσιεύει στο μπλογκ της σε σελίδες γεμάτες διαφημίσεις από τις οποίες φυσικά κερδίζει χρήματα! Το 2009 το Forbes την κατέταξε στο Νο 26 της λίστας με τις γυναίκες που ασκούν τη μεγαλύτερη επιρροή στα ΜΜΕ.

Στο μπλογκ της μπορείτε να αγοράσετε μπλουζάκια με το αντίστοιχο λογότυπο και ημερολόγιο με φωτογραφίες των σκύλων της. Έχει εκδώσει δύο βιβλία και ζει στη Γιούτα των Ηνωμένων Πολιτειών.

Πολλά έχουν γραφτεί για την ίδια και το φαινόμενο του μπλογκ της και το ερώτημα όλων είναι πόσο θα κρατήσει; Κατά τη γνώμη μου, πολύ ακόμα και για όσο θα μπορεί εκείνη να το συντηρεί και να το ανανεώνει. Ήδη εννιά χρόνια είναι πολλά και έχει ξεφύγει πλέον από τη δομή ενός προσωπικού ιστολογίου. Είναι μια επιχείρηση, ένας επιτυχημένος ηλεκτρονικός χώρος και οι διαφημιζόμενοι σφάζονται στην ποδιά του.

Η φωτογραφία είναι από το dooce.com.

Ηλικιωμένο

2010-02-18T11:15:00.004+02:00

Ή πώς να μην φερθείτε εντελώς ξενέρωτα σε 10 βήματα.

1. Όταν το τέκνο σας επισκέπτεται ξαδέλφια ή φίλους, αφήστε το να παίξει και να ευχαριστηθεί, μην έχετε το άγχος της επίσκεψης. Εγώ ομολογώ ότι το χάνω λίγο αυτό αλλά θέλω να πιστεύω ότι θα το βελτιώσω.

2. Απολαύστε το τέκνο σας που κοιτάζει τον μεγάλο του εξάδελφο με βλέμμα λατρείας του τύπου έτσι κουλ θέλω να γίνω κι εγώ όταν μεγαλώσω.

3. Δοκιμάστε να αποστηθίσετε τουλάχιστον τρία ονόματα ξένων ποδοσφαιριστών και τις ομάδες στις οποίες ανήκουν. Προσοχή στις παγίδες. Οι ξένοι ποδοσφαιριστές δεν ανήκουν πάντα σε ξένες ομάδες, ο κανόνας ότι κάθε ελληνική ομάδα πρέπει να έχει το ανώτατο δύο ξένους παίκτες είναι ΠΟΛΥ ΠΑΛΙΟΣ!

4. Ακούστε μουσική από συγκροτήματα που δεν γνωρίζετε και πείτε ότι σας αρέσει. Μην αρχίσετε να αναπολείτε. Α, εμείς θυμάμαι τότε ακούγαμε Sandra... Τσ τσ τσ!

5. Μην παραπονεθείτε ότι η μουσική είναι δυνατά.

6. Μην αρχίσετε να κουνάτε το κεφάλι σας στον ρυθμό. Η υπερβολική προσπάθεια δεν θα λειτουργήσει υπέρ σας. Θα σας δουλέψουν ψιλό γαζί και θα πιαστεί και ο λαιμός σας.

7. Όταν στη συζήτηση προκύψουν άγνωστες έννοιες όπως κάρτες ή τάπες, κρύψτε την άγνοιά σας και αποφύγετε ερωτήσεις όπως: μα γιατί τις μαζεύετε ή τι θα πει τάπες;!

8. Μην απατάστε ότι το ενδεχόμενο χάσμα μεταξύ σας είναι λόγω φύλου, π. χ. τα αγόρια μιλάνε για μπάλα, τα κορίτσια για ρούχα, ένα σαφώς πιο προσιτό θέμα για εσάς μια κομψή κυρία. Είναι χάσμα ΓΕΝΕΩΝ.

9. Μην περιφέρεστε με το φλιτζάνι το τσάι στο χέρι στον χώρο όπου παίζουν τα παιδιά κάνοντας ανέμελα ερωτήσεις με προφανή απάντηση όπως, παίζετε; Θα σας έρθει καμιά μπαλιά μέσα στο earl grey ή θα γλιστρήσετε πάνω σε κανέναν πειρατή.

10. Μην προσπαθείτε να ανοίξετε φιλική συζήτηση με τις ατάκες, πώς πάει το σχολείο, ποιο μάθημα σου αρέσει περισσότερο και έχεις διαβάσει για αύριο; Θα γκρεμιστεί μπροστά στα έκπληκτα μάτια σας το όποιο κουλ προφίλ έχετε κατορθώσει να χτίσετε μέχρι εκείνη τη στιγμή παλεύοντας να τηρήσετε τα παραπάνω...

Η εικόνα εδώ.

Αποκριάτικο

2010-02-15T20:05:00.005+02:00

Πέταγμα ιστού αράχνης από βαμμένα δαχτυλάκια

Μάσκα από το διαδίκτυο εκτυπωμένη σε φωτογραφικό χαρτί και περίτεχνο βάψιμο χεριών από τη μανούλα - η μεγαλύτερη χρήση προϊόντων μακιγιάζ που έχω κάνει ποτέ σε μία ημέρα! Μπλούζα πυτζαμοειδής. Την προηγούμενη το απόγευμα είχαμε πάει στο λούνα παρκ όπου και τον έβαψαν Σπάιντερμαν στο πρόσωπο και μετά είχαμε δράματα στο ντεμακιγιάζ. Σήμερα ήθελε να ζωγραφίσει ιστούς με μαρκαδόρο ευτυχώς μόνο στα χέρια και προσφέρθηκα να το κάνω εγώ, να πιάσουν και τόπο τα βαφτικά μου. Το αποτέλεσμα είναι αρκετό καλό θεωρώ και νομίζω ότι είμαι έτοιμη να ξεκινήσω νέα καριέρα ως καλλιτέχνιδα νυφικού μακιγιάζ χεριών σε ινδικούς γάμους. Η επίσημη αποκριάτικη στολή για φέτος ήταν ο σκέτος Ben 10, άνευ μεταμόρφωσης, με την οποία παρευρέθηκε και στο σχολικό πάρτυ.

Σύντομο σχόλιο, καθόλου πρωτότυπο. Οι αποκριάτικες στολές του εμπορίου είναι φτιαγμένες από ύφασμα που κυμαίνεται ανάμεσα στη φόδρα και τη σακούλα σκουπιδιών. Φοβάσαι ότι θα τη φορέσει το παιδί και θα αποσυντεθεί μέσα σε δύο ώρες. Ακόμα και η Σταχτοπούτα είχε μεγαλύτερο περιθώριο πριν διαλυθούν τα ρούχα της.

Ασθενές

2010-02-11T15:06:00.002+02:00

Πριν λίγες μέρες άρχισε να πονάει το αυτί του γιόκα και πήγαμε στην παιδίατρο, από την οποία εκείνος επέστρεψε με πιστοποιημένη ωτίτιδα και εγώ με έναν νέο πονόλαιμο (είχα και ένα άσθμα υπόλοιπο από τις δύο τρεις προηγούμενες εβδομάδες) που τελικά χρειάστηκε αντιβίωση. Περάσαμε δύο μέρες στο σπίτι μαζί, ζωγραφίζαμε, παίζαμε στον υπολογιστή και κάναμε διάφορα ακραία και εκτός προγράμματος όπως να βλέπουμε παιδικό και να τρώμε μεσημεριανό ταυτόχρονα! Το μόνο δύσκολο ήταν να συνδυάσουμε τις ιδιαιτερότητες των ασθενειών μας καθώς ένας βαρήκοος και μία άφωνη είναι σχεδόν αδύνατον να συνεννοηθούν, ε, ΕΕ;

Το τέκνο συνήλθε γρήγορα ενώ η μανούλα σερνόταν από δωμάτιο σε δωμάτιο πίνοντας χλιαρό νερό, σαν Βρετανίδα από αυτές του Αστερίξ. Μετά βίας μπορούσα να κάνω τα βασικά, όπως να καταπιώ, να μιλήσω ή να σηκωθώ από τον καναπέ και να ισιώσω επιτέλους το στραβό κάδρο απέναντί μου, με όλα τα παραπάνω να καθυστερούν την ανάρρωσή μου. Τουλάχιστον μπορούσα να διαβάζω παρά την εξάντληση και τελείωσα το Ερασιτέχνης δολοφόνος, που θύμιζε παλιά ασπρόμαυρη γκανγκστερική ταινία, τον Ιπποπόταμο, πολύ έξυπνο και αστείο και το υπέροχο Παιχνίδι του αγγέλου, το οποίο μοιάζει ατελείωτο αλλά δεν θέλεις να τελειώσει.

Τελικά είναι αλήθεια αυτό που λένε για την πρώτη χρονιά στο σχολείο, είναι πολύ εύκολο και σύνηθες να κολλήσεις κάποια αρρώστια και δεν ισχύει μόνο για τα νέα μαθητούδια.

Βαμμένο

2010-02-02T08:54:00.006+02:00

Το καλοκαίρι μετά τις διακοπές που φτιάξαμε το δωμάτιο του γιόκα, πήραμε-δώσαμε έπιπλα, κάναμε ανακατατάξεις και αλλαγές, δεν προλάβαμε να το βάψουμε και το αφήσαμε για αργότερα. Τελικά το αργότερα ήρθε το τελευταίο σαββατοκύριακο του Ιανουαρίου, μια εποχή που όπως όλοι γνωρίζουμε είναι η πλέον κατάλληλη λόγω καιρού για βαψίματα!

Τέλος πάντων το δωμάτιο βάφτηκε και το αποτέλεσμα είναι πολύ ωραίο. Τρεις τοίχοι σε γαλάζιο έντονο αλλά όχι φανταχτερό και ένας τοίχος με εσοχή και παράθυρο σε πολύ σκούρο μπλε. Ο συνδυασμός δεν είναι πρωτότυπος για αγορίστικο δωμάτιο αλλά οι αποχρώσεις αποδείχτηκαν πετυχημένες και το σύνολο με τα ανοιχτόχρωμα έπιπλα άρεσε πολύ και στον ένοικο και στους ευτυχείς γονείς.

Τώρα είναι έτοιμο για φωτογράφηση καταλόγου, μόνο που δυστυχώς δεν υπάρχουν ντοκουμέντα. Με τα δικά μας βαψίματα και τη σχετική έρευνα στο διαδίκτυο για παιδικά δωμάτια, κατέληξα ότι για μένα τα βασικά σημεία ενός παιδικού δωματίου είναι τα εξής:

Χρώματα που αρέσουν στο παιδί που ζει στον χώρο και δεν φρικάρουν τον γονιό.
Μεγάλοι αποθηκευτικοί χώροι με εύκολη πρόσβαση γιατί δεν έχει νόημα να υποδεικνύεις σε ένα παιδί να τακτοποιήσει αν δεν μπορεί να φτάσει τα ράφια του.
Χώρος στο πάτωμα για να μπορεί να παίζει με άνεση και να απλώνει παιχνίδια έχοντας ελευθερία κινήσεων.
Τραπέζι ή γραφείο με σχετικά άδεια επιφάνεια εργασίας, διότι ακόμα και αν δεν είναι σε ηλικία να κάνει μαθήματα, θα μπορεί να κάθεται να ζωγραφίζει ή να παίζει κάτι και να εξοικειώνεται με τη διαδικασία "κάθομαι σε καρέκλα και εργάζομαι σε τραπέζι χωρίς να χοροπηδάω".
Μια επιφάνεια για να συγκεντρώνει και να κολλάει ό,τι θεωρεί διακοσμητικά ενδιαφέρον. Γιατί κακά τα ψέματα, όσο ωραία και αν έχουμε διακοσμήσει το δωμάτιο, όσο προσεκτικά και αν έχουμε διαλέξει το χρώμα και τα αντικείμενα, θα έρθει η στιγμή που το παιδάκι μας θα θελήσει να γεμίσει όλους τους τοίχους με τις μεταμορφώσεις του Ben 10 ή με το πριγκιπικό στέμμα, το πριγκιπικό γοβάκι ή το πριγκιπικό πόνυ της πριγκιπικής πριγκίπισσας και τότε χάνεται και η αισθητική αλλά και το φρεσκοβαμμένο χρώμα από το κόλλησε-ξεκόλλησε. Το δικό μας το τέκνο, για παράδειγμα, έχει δυο φύλλα ντουλάπας που μπορεί να "διακοσμεί".
Σημαντικό είναι επίσης το δωμάτιο να είναι ασφαλές, να μην υπάρχουν πολύ αιχμηρές γωνιές ή ασταθή έπιπλα, όπως μια ψηλή βιβλιοθήκη που δεν έχει στερεωθεί στον τοίχο. (Φυσικά όταν πρόκειται για μικρό παιδί, υπάρχουν ένα σωρό πράγματα που πρέπει να φροντίσει κανείς στο παιδικό δωμάτιο και βασικά να είναι και ο ίδιος πάντα παρών.)

Οι φωτογραφίες είναι από δωμάτια που μου άρεσαν αλλά που ξέρω ότι δεν γίνεται να υπάρξουν στον πραγματικό κόσμο για περισσότερα από 3 δευτερόλεπτα μετά από το σιγύρισμα και τις βρήκα εδώ.

Οικογενειακό

2010-01-25T14:42:00.002+02:00

Κυριακή απόγευμα, στο τραπέζι του σαλονιού, όλοι μαζί και οι τρεις παίζουμε μέμορι (αυτό με τα ζευγάρια εικόνων που προσπαθείς να θυμηθείς πού είναι το ταίρι), διασκεδάζουμε και περνάμε ποιοτικό χρόνο μαζί (που θα λέγαμε αν το ιστολόγιο ήταν αμερικανικό περιοδικό).

Το τέκνο έχει ήδη κερδίσει με το σπαθί του δύο ολόκληρα παιχνίδια, διότι εννοείται ότι είναι πολύ καλύτερός μας, έχει ένα νεότατο και φρεσκότατο μυαλό, άδειο από όλες τις αηδίες που έχουν τα δικά μας και μας εμποδίζουν να βρίσκουμε το ταίρι της αγελάδας και της πάπιας σε ένα παιδικό παιχνίδι.

Στον τρίτο γύρο όμως η μανούλα ανεβαίνει δυναμικά σε μια σπάνια επίδειξη καλής μνήμης και ο νέος αρχίζει και στραβώνει. Βλέπει τον σωρό με τα κερδισμένα ζευγάρια μπροστά μου και αρχίζει το πλεύρισμα με έναν μοναδικό συνδυασμό γκρίνιας, μαλαγανιάς και υποψηφιότητας Α' ανδρικού ρόλου:

Μαμάααα, προτείνω όποιος έχει πολλά να τα μοιράσει και στους άλλους...

Γιατί, γλυκέ μου, αφού τα έχω κερδίσει αυτά;

Ναι, αλλάααα, είμαστε οικογένεια και οι οικογένειες αυτό κάνουν, μοιράζονται...

Ήθελα να ήξερα πού τα βρίσκουν, τα μαθαίνουν κάπου;

Αγοραστικό (από το παζάρι)

2010-01-19T14:49:00.004+02:00

Οι αγορές για το τέκνο από το παζάρι βιβλίου του συνδέσμου εκδοτών βιβλίου στην πλατεία Κλαυθμώνος:
Ο περίεργος Γιωργάκης πάει στη σοκαλατοποιία, Μάργκρετ & Χ. Α. Ρέυ
Ο περίεργος Γιωργάκης φτιάχνει τηγανίτες, Μάργκρετ & Χ. Α. Ρέυ
Ο περίεργος Γιωργάκης πάει σινεμά, Μάργκρετ & Χ. Α. Ρέυ
Κίτρινο ή πράσινο; Μπέκη Μπλουμ - David Morichon
Το ανθρώπινο σώμα, οδηγός για παιδιά, Δρ. Ναόμι Κραφτ

Και για μένα:
Ο Ιπποπόταμος, Στίβεν Φράι
Σάτιρες, Νίκος Δήμου
Ινδία, ένας άλλος τρόπος ζωής, Τζαννής Τζαννετάκης

Τον περίεργο Γιωργάκη (Curious George) τον είχα ακούσει πολύ παλιά και τον θυμήθηκα σε μια ανάρτηση της Σοφίας για το περσινό παζάρι βιβλίου. Τα πρώτα βιβλία της σειράς γράφτηκαν από ένα ζευγάρι συγγραφέων και ακολούθησαν και άλλα. Δυστυχώς βρήκα μόνο τρεις από τις περιπέτειες του Γιωργάκη, ο οποίος είναι ένα μικρό περίεργο πιθηκάκι.

Στο φετινό παζάρι υπάρχουν πολλά βιβλία για παιδιά. Πολλά είναι παλιές εκδόσεις, κάτι που ισχύει και για τα βιβλία ενηλίκων. Αν όμως έχετε χρόνο και ψάξετε θα βρείτε αρκετά ωραία βιβλία για παιδιά. Σε κάποιο βαθμό είναι και θέμα τύχης ανάλογα με τη μέρα και ώρα που θα επισκεφτείτε το παζάρι καθώς οι στοίβες με τα βιβλία ανανεώνονται.

Μου άρεσε πολύ το βιβλίο Κίτρινο ή πράσινο; των Μπέκη Μπλουμ - David Morichon από τις εκδόσεις Ζεβρόδειλος. Είναι μια ιστορία με διάφορα ζώα τα οποία πρωταγωνιστούν και σε άλλα βιβλία της ίδιας σειράς και πολύ μετάνιωσα που δεν αγόρασα περισσότερα. Γενικά αξίζει να επισκεφτείτε το παζάρι και να κάνετε αγορές για παιδιά αλλά και δικές σας. Είναι μέχρι τις 24 Ιανουαρίου από τις 10.00 έως τις 21.45. Οι τιμές ξεκινούν από 1,00 ευρώ. Τα ψώνια μου ήταν 8 βιβλία και κόστισαν 22,50.

Για λεπτομέρειες των τίτλων επισκεφτείτε τους συνδέσμους.

Γραπτό

2010-01-18T10:00:00.002+02:00

Θυμάμαι τους γονείς μου να παίρνουν κάθε μέρα εφημερίδα. Το ίδιο και ο παππούς μου, ο οποίος τη διάβαζε ολόκληρη χωρίς να αφήνει ούτε τα φαρμακεία. Ανελλιπώς διάβαζε επίσης τη στήλη με τα κοινωνικά, τις κηδείες και τα μνημόσυνα, στα οποία αναζητούσε ονόματα τυχόν γνωστών του σαν παλιό facebook. Εμείς αγοράζουμε μόνο κυριακάτικο φύλλο και εγώ ειδικά διαβάζω μόνο τη γελοιογραφία στην τελευταία σελίδα του περιοδικού. Ειδήσεις διαβάζω πλέον μόνο σε ηλεκτρονικά μέσα.

Το φθινόπωρο που κάναμε αλλαγές στο δωμάτιο του γιου μας, αγοράσαμε ένα γραφείο που το περίμενε πώς και πώς. Του λέγαμε ότι στο σχολείο θα μάθει σιγά-σιγά να γράφει και σε μεγαλύτερες τάξεις να διαβάζει και χαιρόταν πολύ με αυτήν την προοπτική. Θεωρούσε επίσης δεδομένο ότι μαζί με το γραφείο θα αγόραζε και υπολογιστή, επειδή τα γραφεία δεν είναι σκέτα έπιπλα, έχουν υπολογιστή για να γράφεις. Όταν αναφερόμασταν στο γεγονός ότι θα γράφει, το συνέδεε άμεσα με το πληκτρολόγιο! Του εξηγήσαμε πολλές φορές ότι πρώτα θα μάθει να γράφει με μολύβι με το χέρι και το κατάλαβε, απλά δεν ξέρω κατά πόσον κατανόησε τη χρησιμότητα.

Τώρα πια μπορεί και γράφει το όνομά του με κεφαλαία χωρίς να το βλέπει κάπου για να το αντιγράψει. Του αρέσει και τον χαροποιεί αλλά και πάλι επανέρχεται στο θέμα του υπολογιστή. Χρησιμοποιεί ήδη τον επιτραπέζιο που έχουμε στο γραφείο μας, είναι πολύ εξοικειωμένος, παίζει παιχνίδια, μετακινείται στα μενού, κάνει τις επιλογές του, μπαίνει-βγαίνει, ανοίγει-κλείνει αλλά εφόσον από εδώ και στο εξής θα γράφει, πρέπει να έχει το κομπιούτερ του!

Με την ανάγνωση είναι πιο ξεκάθαρα τα πράγματα επειδή διαβάζουμε μαζί βιβλία και "διαβάζει" και μόνος του. Μας βλέπει ωστόσο να γράφουμε αλλά και να διαβάζουμε στον υπολογιστή και αυτό που σίγουρα δεν βλέπει συχνά, είναι να γράφουμε με χαρτί και μολύβι. Είμαι πολύ περίεργη να δω πώς θα εξελιχθεί η αντίληψη ανάγνωσης και γραφής...

Βραβευθέν

2010-01-13T22:04:00.004+02:00

Τις προάλλες βρήκα ένα πολύ όμορφο σχόλιο από τη Mamma El που με καλούσε να παραλάβω δύο βραβεία για τη mammaka από το ιστολόγιό της.

Ξεκινώντας το μπλογκ μου πριν δυόμισι χρόνια ήθελα να μοιραστώ τις σκέψεις μου σχετικά με τη συνύπαρξη με ένα μικρό ανθρωπάκι που άλλαξε τη ζωή μας πέρα από όσο μπορούσα ποτέ να φανταστώ. Ξεκίνησα επίσης να φτιάχνω έναν κατάλογο με όσα ιστολόγια συναντούσα που έχουν σαν κεντρικό θέμα την οικογενειακή ζωή. Η λίστα αυτή μεγαλώνει συνέχεια. Σημειώνω όσες διευθύνσεις βρίσκω και προσπαθώ να τα παρακολουθώ όλα, αν και μερικές φορές με καθυστέρηση. Οι σύνδεσμοι στο πλάι δεν είναι ποτέ απόλυτα ενημερωμένοι τη στιγμή που διαβάζετε, τα ιστολόγια γονέων και κηδεμόνων είναι πολύ περισσότερα από αυτά και προσθέτω όσα βρίσκω.

Θα ήθελα λοιπόν με τη σειρά μου (και αλλάζοντας λίγο τον κανόνα, μην με μαλώσετε) να δώσω τα δύο βραβεία σε όποιον γονιό μπλόγκερ θέλει να ομορφύνει με αυτά το ιστολόγιό του, συνεχίζοντας την καταγραφή σκέψεων και καθημερινών ιστοριών που αφορούν τα τέκνα μας και μας κάνουν να συναντιόμαστε ηλεκτρονικά.

Ευχαριστώ Mamma El!

Μπόρινγκ

2010-01-12T11:54:00.004+02:00

Μία μέρα πριν ξεκινήσουν ξανά τα σχολεία, ο γιόκας δήλωσε ότι χαίρεται πολύ και ότι θέλει να πηγαίνει κάθε μέρα επειδή βαρέθηκε να είμαστε συνέχεια οι τρεις μας!

Δραματική παύση...

Για τον ιστορικό του μέλλοντος να διευκρινίσω ότι σε όλη τη διάρκεια των διακοπών σημειώσαμε υψηλή κοινωνική δραστηριότητα μετά του τέκνου: θέατρο, σινεμά, βόλτες, μαγαζιά, φαγητά έξω, φαγητά μέσα, φαγητά γενικώς, ανταλλαγές επισκέψεων, ανταλλαγές δώρων, ξενύχτια στον καναπέ με άπειρες παιδικές ταινίες που ξεκινούσαν μη παιδικές ώρες και επεράσαμε όμορφα (τρις).

Αλλά το παιδάκι μας θέλει τη ζωή του και τον ρυθμό του και το δήλωσε καθαρά. Και με χαροποιεί βεβαίως-βεβαίως διότι σημαίνει ότι του αρέσει το σχολείο και η κοινωνικοποίηση και είναι ανεξάρτητος και αυτόνομος και νιώθει ασφάλεια μακριά από την οικογενειακή εστία και έχει εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του, δεν θέλει να είναι κολλημένος πάνω μας, ανοίγει σιγά-σιγά τα φτεράκια του και ατενίζει με αισιοδοξία το σήμερα και το αύριο, αλλά ειλικρινά δεν θέλει και πολύ, το επόμενο στάδιο είναι να ζητήσει το αυτοκίνητο Παρασκευή βράδυ!

Πρωτοχρονιάτικο 2010

2010-01-07T23:39:00.007+02:00

Όταν ήμουν μικρή περνούσα αρκετά σαββατοκύριακα στο σπίτι της γιαγιάς και του παππού μου όπου η γιαγιά μου έδινε να δοκιμάζω παξιμάδι βουτηγμένο σε ελληνικό καφέ και ο παππούς με μάθαινε σκάκι και χαρτιά. Σκάκι έπαιζα κανονικά από μικρή (μα τι παιδί!) και χαρτιά επίσης (ξερή παρακαλώ, αν και με τα σημερινά δεδομένα για την ανατροφή και διάπλαση των παίδων δεν ξέρω αν είναι κάτι για το οποίο είναι πρέπον να υπερηφανεύομαι δημόσια...).

Μια μέρα κοντά στις γιορτές η γιαγιά μου είχε εξαφανιστεί στην κουζίνα και ετοίμαζε βασιλόπιτες για όλα τα σπίτια της ευρύτερης οικογένειας, τέσσερις-πέντε δηλαδή τον αριθμό. Μπαίνοντας στην κουζίνα τη βρήκα βομβαρδισμένη με αλεύρια και λερωμένα μπωλ. Έκανα στροφή επιτόπου και πήγα τρέχοντας στον παππού στο σαλόνι φωνάζοντας παππού έλα γρήγορα, η γιαγιά τα έκανε μαντάρα στην κουζίνα!

Το γεγονός ότι ήμουν μόλις τεσσάρων και έπαιζα ξερή πέρασε σε δεύτερη μοίρα στην οικογενειακή ιστορία διότι έγινα αίφνης το τετράχρονο που μπορούσε να πει τη λέξη μαντάρα. Ο παππούς χρειάστηκε λίγο χρόνο μέχρι να σηκωθεί από την πολυθρόνα του, εγώ επέμενα, τελικά πείστηκε να με ακολουθήσει και φτάσαμε σε μια κουζίνα που έλαμπε! Θυμάμαι ακόμα την έκπληξή μου. Ο παππούς μου χαμογέλασε αναγνωρίζοντας την αξιοσύνη της γυναίκας του και επέστρεψε στο σαλόνι. Εγώ δε αισθάνθηκα από τη μία πολύ άσχημα διότι ίσως και να μην με είχε πιστέψει και φοβερά έκπληκτη από την άλλη που η γιαγιά μου είχε καταφέρει να συνεφέρει μια κουζίνα που πριν λίγο ήταν αλευρωμένη.

Η γιαγιά μου ήταν πάντα πολύ καλή νοικοκυρά, γρήγορη και αποτελεσματική. Όταν έκανε δουλειές στην κουζίνα πήγαινε πέρα δώθε με την χρωματιστή ποδιά της και μου έλεγε, Schnellzug, Schnellzug, έτσι με έλεγαν στην Αυστρία, η ταχεία αμαξοστοιχία, Schnellzug! Τουτ τουυυ, έκανε από πίσω το τετράχρονο που έπινε καφέδες προσπαθώντας να μιμηθεί το σφύριγμα του τρένου.

Τριάντα τρία χρόνια και κάτι ψιλά αργότερα, το τετράχρονο της ιστορίας μας έγινε μια ώριμη και γοητευτική μητέρα η οποία για πρώτη χρονιά αποφάσισε να φτιάξει τις δικές της βασιλόπιτες. Φέτος λοιπόν έφτιαξα δύο βασιλόπιτες που πήραν πολύ καλές κριτικές και καταναλώθηκαν σε κλίμα γιορτινό. Στη δεύτερη δε, το φλουρί βρέθηκε στο κομμάτι του συζύγου μου, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι οι διαδικασίες δεν ήταν διαφανείς.

Παρά το γεγονός ότι η παρασκευή τους δεν έγινε δα και σε κανένα γλυκερό κλίμα, αν λάβουμε υπόψη ότι σνομπάρω τη νοσταλγική ατμόσφαιρα των γιορτών και ότι εκείνη τη στιγμή άκουγα έναν ροκάδικο σταθμό και συγκεκριμένα το Paradise City, ομολογώ ότι θυμήθηκα τη γιαγιά μου και τον εαυτό μου σε νεαρή ηλικία, να μυρίζω τα τριμμένα καρύδια και τα ξυσμένα πορτοκάλια που μετά βίας έβλεπα στο ύψος του πάγκου, προσπαθώντας να φανταστώ την ξένη χώρα της Αυστρίας. Το δικό μου τετράχρονο με βοήθησε να κρύψουμε το φλουρί και έφυγε από τη σχετικά καθαρή κουζίνα μου αναφωνώντας, Μπάτμαααααν! Καλή χρονιά!

Η φωτογραφία είναι ένας σιδηροδρομικός χάρτης της Ελβετίας, το πλησιέστερο που μπόρεσα να βρω, το ιστολόγιο ακόμα να στείλει αποστολή στην Αυστρία.

2009-12-22T00:08:00.002+02:00

Αυτό το μικρό χωριό ονομάζεται Φταν και βρίσκεται στην κοιλάδα της Ενγκαντίν στην Ελβετία. Η φωτογραφία τραβήχτηκε την πρωτοχρονιά του 2004 σε ένα από τα ωραιότερα ταξίδια μας.

Η πολυάριθμη συντακτική ομάδα του ιστολογίου ήδη έχει καθυστερήσει να ανεβάσει αναρτήσεις και όλα δείχνουν ότι θα επιστρέψει το νέο έτος με τα σχολεία. Η πολύ όμορφη εικόνα της Φταν είναι ένας ταιριαστός τρόπος για ευχές και χρόνια πολλά.

Καλές γιορτές και χαρούμενο 2010!

Προπαρασκευαστικό

2009-12-03T12:52:00.005+02:00

Ενημέρωση: στο τέλος του κειμένου έχει προστεθεί νέο κείμενο με προτάσεις και συνδέσμους από τα σχόλια.

Μετά από μία εβδομάδα με κρυολόγημα, βήχα και φοβερή ατονία και με τον γιόκα στο σπίτι καθώς το σχολείο του έκλεισε, το ιστολόγιο επιστρέφει στο αφιέρωμα για εγκύους με ένα πολύ σπουδαίο ζήτημα: το βαλιτσάκι για το μαιευτήριο!

Τι πήρα μαζί μου (δεδομένα: ιδιωτικό μαιευτήριο, αρχές Σεπτεμβρίου).

Βιβλίο (αστυνομικό, τρομάρα μου)
Επιθέματα θηλασμού
Εσώρουχα
Κάλτσες
Κινητό τηλέφωνο και τον φορτιστή του
Μπλούζες (για τις πυτζάμες και τη φόρμα)
Νεσεσέρ με ενυδατική κρέμα προσώπου, λιποζάν, κοκαλάκι για τα μαλλιά, χτένα, αποσμητικό, οδοντόβουρτσα και οδοντόκρεμα, σφουγγάρι
Παντελόνι φόρμας
Παντελόνια καλοκαιρινής πυτζάμας (2)
Παντόφλες
Πορτοφόλι
Σαγιονάρες
Σουτιέν θηλασμού και κανονικά
Ταυτότητα
Το κουτί που μας είχε δώσει η εταιρεία φύλαξης βλαστοκυττάρων
Φορμάκι για το μωρό
Χειμωνιάτικη ρόμπα

Μου είχαν πει ότι το μαιευτήριο παρέχει με το δωμάτιο πετσέτες, μπουρνούζι, παντόφλες, αφρόλουτρο, σερβιέτες και ένα φορμάκι για το μωρό (το οποίο τελικά δεν ίσχυε).

Το βασικότερο όλων σε σχέση με τα όσα είχα μαζί μου είναι ότι πολλά αποδείχτηκαν άχρηστα, τουλάχιστον για μένα. Ήταν αρχές Σεπτεμβρίου και έκανε ζέστη αλλά ο κλιματισμός ήταν σε επίπεδο πολικού ψύχους και έτσι φορούσα συνέχεια το παντελόνι της φόρμας, μπλούζα με μακρύ μανίκι και πολλές φορές και την χειμωνιάτικη ρόμπα από πάνω (την οποία είχα πάρει αλλά δεν πίστευα ότι θα χρησιμοποιούσα). Το ίδιο υποθέτω ότι μπορεί να συμβεί αντίστοιχα και αν μια γυναίκα πάει να γεννήσει χειμώνα. Ενδέχεται ο κλιματισμός να ανεβάζει πολύ τη θερμοκρασία στο δωμάτιο και να χρειάζεται ένα πιο ελαφρύ ντύσιμο από το κανονικό.

Αν χρειαστεί να το επαναλάβω, οι αλλαγές στην βαλίτσα για το μαιευτήριο θα είναι οι εξής:

Εκτός από ρόμπα θα πάρω μαζί μου και μια ζακέτα φόρμας με φερμουάρ. Η ρόμπα αποδείχτηκε σωτήρια γιατί κρύωνα και μου άρεσε να τη φοράω αλλά δεν είναι πολύ πρακτική για μια γυναίκα που μόλις έχει κάνει εγχείριση και χρειάζεται βοήθεια να χρησιμοποιήσει το μπάνιο (η περίπτωσή μου).

Θα πάρω μαζί μου σερβιέτες της επιλογής μου. Αυτές που παρείχε το μαιευτήριο ήταν για μένα ένα ταξίδι στη δεκαετία του '80. Το ξέρω ότι στο ιδιωτικό μαιευτήριο πληρώνεις και τη γουλιά το νερό που πίνεις και ότι μπορεί κάποιος να σκεφτεί ότι εφόσον κάποια πράγματα περιλαμβάνονται έτσι κι αλλιώς, καλό είναι να τα χρησιμοποιήσει. Ωστόσο, θα αγόραζα δύο πακέτα που ξέρω ότι θα μπορώ να χρησιμοποιήσω νιώθοντας πιο άνετα και ανθρώπινα. Άλλωστε (και πάλι όσον αφορά την περίπτωσή μου) οι ανάγκες μου σε σερβιέτες ήταν πιο περιορισμένες από της κανονικής περιόδου μου και αυτό ήταν έκπληξη καθώς δεν ήξερα τι να περιμένω!

Μπορεί να ξαναπάρω μαζί μου βιβλίο για την τιμή των όπλων αλλά ξέρω ότι δεν θα το διαβάσω. Ένα περιοδικό είναι πιο ρεαλιστική επιλογή. Ή τίποτα.

Εάν έχετε κάνει ήδη μια φορά καισαρική είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα ξανακάνετε ή μπορεί να συντρέχουν λόγοι που να το γνωρίζετε ήδη παρόλο που είναι η πρώτη σας εγκυμοσύνη. Ρωτήστε τον γυναικολόγο αν θα χρειαστεί να φορέσετε κορσέ μετά από την γέννα και αγοράστε τον από πριν. Εγώ τον φόρεσα την τρίτη μέρα νομίζω και για τρεις περίπου μήνες μέχρι που δυνάμωσε καλά η περιοχή της κοιλιάς. Εξαρτάται κατά περίπτωση αλλά εγώ βοηθήθηκα πάρα πολύ, έτσι κι αλλιώς μου πήρε πολύ χρόνο για να περπατήσω ευθυτενής και πάλι.

Η φωτογραφική μηχανή ή η κάμερα είναι κάτι που δεν πρέπει να ξεχάσετε αλλά αυτή μάλλον θα την αναλάβει ο σύντροφός σας μαζί με τα πούρα και το ακριβό μπράντυ που θα κερνάει στο σαλονάκι. Τέλος, θυμηθείτε να έχετε στο αυτοκίνητο παιδικό κάθισμα που κοιτάζει προς τα πίσω, ειδικό για νεογέννητα. Χρησιμεύει και σαν καλαθάκι για τη μεταφορά αν δεν θέλετε να κρατήσετε το μωρό αγκαλιά.

Αν θυμηθώ κάτι άλλο, θα ενημερώσω την ανάρτηση. Συμπληρώστε αν θέλετε ιδέες και προτάσεις στα σχόλια και θα τις ανεβάσω επίσης. Οι συγγενείς είναι πάντα πρόθυμοι να μας φέρουν ό,τι επιπλέον χρειαζόμαστε αλλά είναι σημαντικό για την ψυχολογία της εγκύου να ξέρει ότι τα έχει φροντίσει όλα από πριν.

Η εικόνα από εδώ.

Ενημέρωση:

Μια πρόταση από την Sousou είναι η μέλλουσα μαμά να έχει μαζί της ένα απολυμαντικό ζελέ ή αντίστοιχα μαντηλάκια μίας χρήσης, τόσο για την ίδια όσο και για τους επισκέπτες. Χρήσιμο και επίκαιρο!

Στο ιστολόγιο της Peekaboo, θα διαβάσετε τη δική της λίστα με τα πράγματα που χρειάστηκε στο μαιευτήριο (και εκείνη και ο μπαμπάς του μωρού) καθώς και έναν πολύ ενημερωτικό κατάλογο για τα πρώτα πράγματα που προμηθεύτηκε στο σπίτι περιμένοντας το μωρό.

Η Popelix πολύ σωστά υπενθυμίζει τη λανολίνη για τις θηλές και διάφορα "εξαρτήματα" θηλασμού ανάλογα με την περίπτωση (κοχύλια θηλασμού, ψευδοθηλές ...) για όσες είναι υπέρ, καθώς και ένα ραδιοφωνάκι για συντροφιά σε τυχόν αϋπνίες. Εγώ όλα τα παραπάνω τα χρειάστηκα στον θηλασμό ή μάλλον μου τα πρότειναν κατά τις πρώτες αποτυχημένες προσπάθειες και τους τραυματισμούς των θηλών μου και τα αγόρασα μετά τη γέννα. Είναι χρήσιμο να τα έχετε υπόψη.

Άγριο-οοο, φφφφσσστ

2009-11-25T13:40:00.003+02:00

Ο γιόκας περνάει τελευταία ένα νέο κόλλημα, εκτός από το γνωστό με τους δεινόσαυρους που καλά κρατεί. Παίζει με κάτι τερατόμορφα πλάσματα με εξωπραγματικά ονόματα που έχουν δυνάμεις της φύσης, του δάσους, του ηφαιστείου και λοιπά και κάτι φάτσες η μία χειρότερη από την άλλη.

Στο παιχνίδι κρατάει τα πλασματάκια αντικριστά στα χέρια του, μιμείται διάφορους ήχους όπως μπππζζζζ, φσσσσ, ντουβντουβντντντφφτφτ, με πολλά σύμφωνα συγκεντρωμένα σαν γερμανικά πολυσύλλαβα ουσιαστικά και πετάει αμερικανίζουσες ατάκες όπως, τώρα θα δεις μίζερε ανόητε!

Όταν ξεκίνησε αυτή του η αγάπη για τα νέα παιχνίδια θορυβήθηκα για την αισθητική του, τζάμπα η κλασική μουσική που άκουγα όσο ήμουν έγκυος. Όταν πάλι άρχισε να με προσκαλεί να παίξουμε μαζί, δεν ήξερα πώς να μπω και εγώ στο παιχνίδι, δεν είναι δα αυτή ασχολία για μια κυρία. Τέλος πάντων η ενότητα της οικογένειας είναι πάνω από όλα και έτσι τελευταία παίζω και εγώ κρατώντας στο χεράκι μου αυτές τις αγριόφατσες και αναφωνώντας με υποκριτική αντάξια χρυσής άρκτου, θα σου ρίξω λάβα-ααα, φφφφσσστ! Νομίζω ότι έχουμε έρθει πιο κοντά με το παιδί μου...

Αναγνωστικό ΙΙ

2009-11-18T20:56:00.011+02:00

Κάθε φορά που πηγαίνω στο παιδικό τμήμα των βιβλιοπωλείων εντυπωσιάζομαι με την ποικιλία και την υψηλή ποιότητα των εκδόσεων, ελληνικών και μεταφρασμένων βιβλίων. Τα μεγάλα βιβλιοπωλεία στο κέντρο της Αθήνας διαθέτουν όλα ξεχωριστό τμήμα για το παιδικό βιβλίο, σε χώρους στους οποίους γίνονται τακτικά παρουσιάσεις, μικρές παραστάσεις, διαδραστικά παιχνίδια ή προβολές και στους οποίους τα παιδιά και οι γονείς τους μπορούν να διαβάσουν τα βιβλία, να τα ξεφυλλίσουν, να τα περιεργαστούν και να γνωρίσουν τις νέες κυκλοφορίες. Εκτός από τις εκδόσεις, καλή εντύπωση μου κάνει και το γεγονός ότι το προσωπικό είναι γενικά ενημερωμένο όχι μόνο για τους τίτλους αλλά και για λεπτομέρειες του περιεχομένου και είναι σε θέση να κατευθύνει τον αγοραστή ανάλογα με την ηλικία του αναγνώστη ή τη θεματολογία που ενδέχεται να τον ενδιαφέρει.

Τελευταία για να είμαι ειλικρινής, ενώ επισκέπτομαι τα βιβλιοπωλεία, καταλήγω να παραγγέλνω ηλεκτρονικά τα βιβλία που θέλω, παιδικά και ενηλίκων, χωρίς όμως να έχω καταργήσει και την αγορά επί τόπου. Η πιο πρόσφατη σοδειά για τον γιόκα είναι η εξής:

Η πρώτη μου μαγειρική, James Mitchell, μετάφραση Δομινίκη Σάνδη, εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ 2009. Απλές συνταγές και ιδέες για πιάτα που αρέσουν στα παιδιά, εύκολες στην εκτέλεση για να μπορούν να συμμετέχουν τα ίδια, αυτός άλλωστε είναι και ο σκοπός του βιβλίου, αλλά και να μην πελαγώνουν και οι μαμάδες (με αυτό το βιβλίο συνειδητοποίησα επιτέλους ότι το γλάσο στα γλυκά δεν απαιτεί γνώσεις αστροφυσικής).

Από μένα... για τη μαμά μου!, Αλεξία Μπαρδάκη, Βασιλική Νίκα, εικονογράφηση Λίλα Καλογερή, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ 2006. Ένα βιβλίο δραστηριοτήτων για μαμάδες και παιδιά, που τα μεγαλύτερα θα μπορέσουν να συμπληρώσουν μόνα τους για τη μαμά τους. Εμείς το κάναμε παρέα, εγώ στην εκφώνηση και ο γιόκας στην εκτέλεση. Έβαλε σε κύκλο τη δραστηριότητα που πιστεύει ότι μου αρέσει, τη δραστηριότητα που αρέσει σε εκείνον να κάνουμε μαζί, τα αντικείμενα που βάζω στην τσάντα μου, τις αγαπημένες μου διακοπές, με ζωγράφισε και έκανε κολάζ με φωτογραφίες μας. Προορίζεται για δώρο στις μαμάδες, εγώ το πήρα από μόνη μου!

Ο Δράκος και οι Μπότες του Άγιου Βασίλη, Νατάσα Ελενίτσα, εικονογράφηση Ναταλία Καπατσούλια, εκδόσεις ΜΟΝΤΕΡΝΟΙ ΚΑΙΡΟΙ 2008. Μια ωραία χριστουγεννιάτικη ιστορία για έναν δράκο που του αρέσει να τρώει παπούτσια και τι γίνεται όταν ξαφνικά λιμπίζεται τις μπότες του Άγιου Βασίλη.

Τα μικρόβια δεν είναι για να τα μοιραζόμαστε, Ελίζαμπεθ Βέρντικ, εικονογράφηση Μαριέκα Χέινλεν, μετάφραση Δανάη Δάσκα, εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2007, από μια προηγούμενη έξοδο σε βιβλιοπωλείο, είναι ένας πολύ ωραίος εικονογραφημένος οδηγός για να μιλήσουμε στα παιδιά για την υγιεινή και τη φροντίδα της καλής μας υγείας στο φαγητό, στο παιχνίδι, τις επαφές με τους φίλους στο σχολείο, ιδιαίτερα επίκαιρο πλέον με την καινούρια και την παραδοσιακή γρίπη. Ωραία παρουσίαση και εικονογράφηση που δεν φοβίζει ούτε τρομοκρατεί αλλά μας δείχνει τις κρυψώνες των μικροβίων και τους τρόπους να συμβιώνουμε και να τα αντιμετωπίζουμε.

Οι εικόνες είναι από τους διαδικτυακούς τόπους των εκδοτικών οίκων.

Αποσυρμένο

2009-11-12T17:26:00.003+02:00

Είδα το βίντεο για την απόσυρση των καροτσιών Maclaren στο ιστολόγιο Tsitinis Family, διάβασα το άρθρο της Ρίκας Βαγιάνη στο protagon.gr και πήγα και εδώ στην ανακοίνωση της εταιρείας για τις ΗΠΑ. Σε αυτήν την ιστοσελίδα μπορείς να παραγγείλεις, εάν είσαι κάτοικος ΗΠΑ, ένα "σκουφάκι" για να το βάλεις πάνω από το επικίνδυνο σημείο στο καρότσι.

Έχω μπερδευτεί λίγο οφείλω να ομολογήσω. Έχουμε κι εμείς ένα ξεχασμένο Triumph που ανήκει στα επικίνδυνα μοντέλα αλλά δεν διαμένουμε στις ΗΠΑ. Οι ακρωτηριασμοί δακτύλων που λέγεται ότι προέκυψαν από χρήση αυτών των καροτσιών είναι σαφώς κάτι πολύ σοβαρό αλλά πραγματικά πώς έγιναν; Ήταν το παιδάκι μέσα στο καρότσι; Τότε... γιατί να το κλείσεις. Ή στεκόταν δίπλα και κρατούσε το καρότσι την ώρα που το έκλεινε ο συνοδός του; Και το πρόσθετο κάλυμμα δεν το δικαιούνται χρήστες των καροτσιών σε άλλες χώρες;

Κυριακάτικο

2009-11-09T09:01:00.002+02:00

Τη Κυριακή το πρωί στις δέκα παρά οι δρόμοι ήταν κλειστοί για τον Μαραθώνιο. Είναι απίστευτο πόσο ήσυχη είναι η Αθήνα όταν δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα. Το μόνο που ακουγόταν ήταν ένα τσικ τσικ από τη βροχή πάνω στην ομπρέλα μου και πού και πού κάποιος δρομέας που περνούσε. Ξεκίνησα νωρίτερα από τους κυρίους της οικογένειας για να πάρω τα εισιτήρια που είχαμε ήδη κλείσει τηλεφωνικώς και κάθισα να τους περιμένω σε ένα ξενοδοχείο δίπλα. Είχα μαζί μου το Rock 'N' Roll επειδή ήταν μικρό και χωρούσε στην τσάντα μου και ύστερα σκέφτηκα ότι ήταν κάπως αστείο που διάβαζα θέατρο περιμένοντας να πάω στο θέατρο.

Είδαμε Τα Μαγικά Μαξιλάρια του Ευγένιου Τριβιζά σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα, στο Εθνικό Θέατρο. Η παράσταση ήταν εξαιρετική με εκπληκτική αισθητική και πολύ ωραίες ερμηνείες. Ουσιαστικά αισθάνθηκα ότι ήταν μια παράσταση για παιδιά και ενήλικες εξίσου χωρίς να είναι κουραστική για κανέναν από τους δύο.

Ο γιόκας ήταν απορροφημένος σε όλη τη διάρκεια και απόλυτα συγκεντρωμένος στο θέαμα που παρακολουθούσε, του άρεσε πολύ και το ευχαριστήθηκε όπως και οι δυο γονείς του.

Αν σκέφτεστε να δείτε τα Μαγικά Μαξιλάρια, καλό είναι να φροντίσετε από πριν για τα εισιτήρια καθώς εξαντλούνται πολύ νωρίς για κάθε παράσταση. Έκλεισα τα δικά μας τη Δευτέρα για την επόμενη Κυριακή και υπήρχαν ήδη πολύ λίγα διαθέσιμα. Το παρακάτω κείμενο είναι από την ιστοσελίδα του Εθνικού Θεάτρου.

Στη χώρα του άπληστου Βασιλιά Αρπατίλαου απαγορεύονται οι ...Κυριακές, τα πάρτυ γενεθλίων, οι παιδικές χαρές, μέχρι και ο λόξυγκας! Όλοι δουλεύουν νύχτα-μέρα για να γεμίζει με διαμάντια το θησαυροφυλάκιό του Βασιλιά. Ο καταχθόνιος σύμβουλός του, Σαυρίλιος Βρισελιέ, σχεδιάζει να καταργήσει ακόμη και τα όνειρα με την καινούργια του εφεύρεση, τα «εφιαλτικά μαξιλάρια», για να δουλεύουν όλοι περισσότερο, χωρίς γκρίνιες και παράπονα. Όμως σε αυτή την απόπειρα θα βρει απέναντί του την αντίσταση των παιδιών, που με τη βοήθεια του δασκάλου τους θα προσπαθήσουν να ανατρέψουν το τρομερό σχέδιο.

Σουσαμένιο

2009-11-05T10:10:00.007+02:00

Η εκπαιδευτική τηλεοπτική εκπομπή για παιδιά Sesame Street έγινε 40 χρονών. Η εκπομπή δημιουργήθηκε αρχικά με σκοπό να βοηθήσει και να προετοιμάσει τα παιδιά προσχολικής ηλικίας που κατοικούσαν σε μη προνομιούχες αστικές περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών και να τους γνωρίσει με παραστατικά και χιουμοριστικά σκετς τα γράμματα, τους αριθμούς, τα χρώματα και τα μεγέθη. Αργότερα προστέθηκαν και άλλες ενότητες, όπως καθαριότητα και προσωπική υγιεινή, σωστή διατροφή, ασφάλεια και προστασία, κοινωνικές συναναστροφές, συναισθήματα, κοινωνικές και οικογενειακές καταστάσεις.

Στην εκπομπή πρωταγωνιστούν ηθοποιοί, γνωστοί καλεσμένοι από διάφορους χώρους, όπως τραγουδιστές και άλλοι καλλιτέχνες και οι διάσημες πλέον κούκλες Muppets του επίσης διάσημου Muppet Show. Η δομή των επεισοδίων βασίζεται στην εστίαση της προσοχής των πολύ νεαρών θεατών, η διάρκεια κάθε σκετς είναι μικρή, το θέμα είναι σαφές, υπάρχει εναλλαγή αλλά όχι με ταχύτητα που κουράζει και επανάληψη με διαφορετικούς τρόπους (εικόνα, τραγούδι). Και αν όλα αυτά ακούγονται δεδομένα για τη σύγχρονη παιδαγωγική, ήταν εξαιρετικά πρωτοποριακά για το 1969 οπότε και ξεκίνησε η εκπομπή. Η εκπαιδευτική τηλεόραση που στοχεύει σε κοινό τόσο μικρής ηλικίας δεν είναι εύκολη υπόθεση.

Στην Ελλάδα η εκπομπή Sesame Street προβαλλόταν από την κρατική τηλεόραση με τον τίτλο Άνοιξε Σουσάμι. Είχα δει άπειρα επεισόδια και σε ηλικία μεγαλύτερη από την προσχολική. Μετά από αρκετά χρόνια στην Αγγλία, έκανα την εργασία του πτυχίου μου με θέμα το Sesame Street και τις εκπαιδευτικές εκπομπές για παιδιά προσχολικής ηλικίας.

Οι φωτογραφίες είναι από το λογότυπο της Google.com για τη συμπλήρωση των 40 χρόνων της εκπομπής στις 10 Νοεμβρίου 2009. Βλέπετε το πανύψηλο Big Bird και το υπέροχο Cookie Monster που καταβροχθίζει ένα γκουγκλο-μπισκοτάκι!

Ενημέρωση: Διόρθωσα την ημερομηνία από 4 σε 10 Νοεμβρίου που είναι η επέτειος της εκπομπής. Σήμερα 10-11-2009 και το Google.gr έχει αντίστοιχο εορταστικό λογότυπο.

Κυριλέ

2009-11-03T12:29:00.003+02:00

Ο γιόκας είναι τεσσάρων ετών και δύο μηνών και διανύει ήδη την περίοδο στη ζωή των αγοριών που είναι γνωστή με την κωδική ονομασία "Τα Χρόνια της Φόρμας". Βγάζει τις φόρμες μόνο για να φορέσει πυτζάμες και το ανάποδο. Μοναδική εξαίρεση οι γάμοι, βαφτίσεις και εθνικές επέτειοι στις οποίες η μανούλα πατάει πόδι και βάζει το παιδί της να φοράει το άκρως κυριλέ σετ τζην-πουκάμισο/μπλουζάκι πόλο. Είναι ο συμβιβασμός στον οποίο καταλήξαμε οι δύο πλευρές μετά από πλήθος διαβουλεύσεων και οικογενειακών συρράξεων.

Το δε τζην προσπαθώ να το προωθήσω και τα σαββατοκύριακα μήπως και διευκολυνθώ στη διαχείριση των συσσωρευμένων άπλυτων. Μέχρι στιγμής έχω επιτύχει ελάχιστες φορές διότι εμπρός μου ορθώνεται σαν τοίχος το ανάστημα του παιδιού μου, το οποίο αρνείται να φορέσει "ρούχα βάφτισης". Προκειμένου, λοιπόν, να βγούμε την κυριακάτικη βόλτα μας χωρίς γκρίνια και για να μην αποτελέσει το τζην another brick in the wall, δέχομαι την επιλογή του και διαλέγουμε μία ακόμα φόρμα από το πλούσιο στοκ μας.

Ποιο είναι το θέμα μου με τη δεδομένη ενδυματολογική τάση; Με σειρά προτεραιότητας: τα πλυσίματα-σιδερώματα παρά το πλήθος από φόρμες στα συρτάρια και η μάταιη προσπάθειά μου και στόχος ζωής να δείξω στο τέκνο ότι συμφωνώ και θέλω να ντύνεται άνετα για να τρέχει και να παίζει αλλά ότι μπορεί να το κάνει με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, βλέπε τζην!

Για την ιστορία, αναφέρω ότι από τη στιγμή που σταμάτησα να εργάζομαι σε μεταφραστικές εταιρείες και εγκατέλειψα την εργασιακή γκαρνταρόμπα γκρι παντελόνι, γαλάζιο πουκάμισο, κατάλληλη και για μαθητικές παρελάσεις, έχω υιοθετήσει τη στολή εργασίας WAHM, δηλαδή τη φόρμα. Εναλλακτικά, θα φορέσω κάτι άλλο χωρίς ωστόσο να πλησιάζω αυτό που θα λέγαμε κυριλέ αμφίεση. Μπορεί να έχω κάτι χρωματιστά παπούτσια στην ντουλάπα αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι το παιδί με έχει ταυτίσει με τη Σάρα Τζέσικα Πάρκερ. Το τζην μου όμως το τιμώ.

Για να καταλήξω, η διαχείριση και επιλογή των ρούχων είναι μεγάλο ζήτημα για κάθε μανούλα και έχει σύνθετες οικογενειακές προεκτάσεις. Επίσης πονεμένο είναι το ζήτημα καλτσάκια-φανελάκια για τις μαμάδες των αγοριών (μα πόσα χρειάζονται επιτέλους!) αλλά αυτό θα μας απασχολήσει σε άλλη ανάρτηση.

Η εικόνα από εδώ.

Παράνομο;

2009-11-02T09:32:00.000+02:00

Ο γιόκας επιστρέφει χαρούμενος από το σχολείο, βγάζει ρούχα, φοράει πυτζάμες και τραγουδάει:

Όταν θα πάω κυρά μου στο παζάρι, θα σου πάρω μία κουκούλα...

Η παραδοσιακή κοτούλα χάθηκε μαζί με την ξεκλείδωτη εξώπορτα, τον βασιλικό στο μπαλκόνι και τα χρόνια της αθωότητας. Αν δεν καταργηθεί τελικά ο νόμος, μπορεί να χρειαστεί να λογοκρίνω το ρεπερτόριό του.

Διακοσμητικό παιδικό*

2009-10-29T14:09:00.001+02:00

Στο ιστολόγιο Chichipiru θα βρείτε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο για τη διακόσμηση παιδικών δωματίων, με προτάσεις και ιδέες για την καλύτερη αξιοποίηση του χώρου.

Μετά το καλοκαίρι έγιναν κοσμοϊστορικές αλλαγές στο δωμάτιο του γιόκα. Έφυγε ένα τεράστιο έπιπλο με συρτάρια, μια σκηνή στην οποία έμπαινε και έκλεινε πίσω του την πόρτα σε ένδειξη διαμαρτυρίας ή/και απομόνωσης και περισυλλογής και ένας καναπές-κρεβάτι που είχε ξεμείνει από την παλιά χρήση του δωματίου, τότε που ήταν γραφείο-ξενώνας.

Το δωμάτιό του άνοιξε και διπλασιάστηκε σχεδόν, στον έναν τοίχο τοποθετήθηκε μια συναρμολογούμενη βιβλιοθήκη σουηδικής προέλευσης (λίγα να λέμε πολλά να καταλαβαίνουμε), στον απέναντι τοίχο ένα γραφείο και στο ενδιάμεσο ένα (σουηδικό είπαμε) χαλί, μαξιλάρια, παιχνίδια, η χαρά του παιδιού. Περνάει πολύ περισσότερη ώρα εκεί τώρα και το απολαμβάνει, συν ότι πλέον μπορεί να κλείνει πίσω του δραματικά την κανονική πόρτα, άλλη αίσθηση!

*Έχω αρχίσει εδώ και καιρό τους διπλούς τίτλους, λιγοστεύει η έμπνευση....

Ενδιαφέρον!

2009-10-22T22:06:00.002+03:00

Το βιβλίο Σε ενδιαφέρουσα!, της Βίκι Ιοβάιν, σε μετάφραση της Κασσιανής Μπουλούκου, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ. Η συγγραφέας είναι μητέρα τεσσάρων παιδιών και σίγουρα γνωρίζει την εγκυμοσύνη από πρώτο χέρι.

Σκοπός της και σκοπός του βιβλίου είναι μια καταγραφή της εγκυμοσύνης, ακόμα και πριν να γίνει επισήμως αντιληπτή, μέχρι τη γέννα και λίγο μετά, από την πλευρά της εγκύου και όσων την απασχολούν. Το βιβλίο κάνει αναφορές σε ιατρικά θέματα χωρίς να εμβαθύνει και, όπως τονίζει η πολλάκις μαμά και συγγραφέας του, στόχος είναι να αποκαλύψει όλα όσα θέλει να μάθει μια έγκυος και θα προτιμούσε να κουβεντιάσει αποκλειστικά και μόνον με τις φίλες της!

Το ύφος είναι απλό και αστείο και πετυχαίνει αυτό που θέλει, να φανταστείς δηλαδή ότι έχεις μπροστά σου τη συγγραφέα ή μια φίλη σου η οποία σου αποκαλύπτει την εγκυμοσύνη σε όλη της τη μεγαλοπρέπεια. Γέλασα πολύ με τον τρόπο που καταπιάνεται με τα διάφορα θέματα που αντιμετωπίζει μια έγκυος, από την πρωινή ναυτία που μας παρουσιάζεται σαν ένα απλό, φυσιολογικό σύμπτωμα και που για κάποιον ανεξήγητο λόγο κανείς δεν μας φανερώνει ότι μπορεί να είναι κάλλιστα ολοήμερη και ότι για αρκετούς μήνες ίσως να μην στεριώσει ψίχουλο μέσα μας, μέχρι τα ρούχα και τη μόδα της εγκυμοσύνης και τις σχέσεις μας με τους μέλλοντες πατέρες για εννιά (δέκα) μήνες (όπως δεν παραλείπει να τονίζει σε ολόκληρο το βιβλίο).

Η Βίκι Ιοβάιν και οι φίλες της, τις οποίες δεν παραλείπει να αναφέρει, μας δίνουν όλη τη γνώση και τη σοφία τους πάνω στο θέμα της εγκυμοσύνης, του τοκετού και των πρώτων εβδομάδων με το μωρό. Αν θέλετε να μάθετε πόσο εύκολα θα πάρετε κιλά και πόσο δύσκολα θα τα χάσετε, αν τρέμετε ότι θα είστε η πιο κακοντυμένη έγκυος ή η χειρότερη μητέρα του κόσμου και διστάζετε να ρωτήσετε τον γιατρό σας, ανατρέξτε στο βιβλίο Σε ενδιαφέρουσα! και απολαύστε τις αναλύσεις του!