Είμαστε έτοιμοι να φύγουμε για παιδικό πάρτι. Όλη η οικογένεια στην είσοδο, σε τόνους κάζουαλ σικ που θα έλεγαν και τα περιοδικά, βάζουμε μπουφάν. Ο γιόκας ρωτάει δήθεν ανέμελα, αφού με βλέπει καθαρά μπροστά του και με παρατηρεί, δεν είναι ότι του ξέφυγε κάτι:
Έβαλες, κανένα σκουλαρίκι, κολιέ, δαχτυλίδι, τίποτα;
Τον κοιτάω με βλέμμα ανθρώπου που του ήρθε κεραμίδα, που θέλει να πετάξει όλα τα βιβλία παιδοψυχολογίας του σπιτιού από το παράθυρο που απαντούν σε όλα τα πιθανά ερωτήματα εκτός από αυτά που πραγματικά σου θέτουν τα παιδιά και η ίδια η ζωή, που θέλει να ξεσπαθώσει καθώς η σύγχρονη γυναίκα, παιδί μου, η μητέρα του σήμερα, έχει το μυαλό της και την προσωπικότητά της, έχει τα ενδιαφέροντα και τις αρετές της, αυτά είναι τα στολίδια της, αυτά να αναζητάς και εσύ στις συντρόφους σου και τις φίλες σου, τα φτιασίδια φεύγουνε αλλά το πνεύμα μένει, τα ράσα δεν κάνουν τον παπά και ζήτω το λιτό και απέριττο.
Έβαλες, κανένα σκουλαρίκι, κολιέ, δαχτυλίδι, τίποτα;
Τον κοιτάω με βλέμμα ανθρώπου που του ήρθε κεραμίδα, που θέλει να πετάξει όλα τα βιβλία παιδοψυχολογίας του σπιτιού από το παράθυρο που απαντούν σε όλα τα πιθανά ερωτήματα εκτός από αυτά που πραγματικά σου θέτουν τα παιδιά και η ίδια η ζωή, που θέλει να ξεσπαθώσει καθώς η σύγχρονη γυναίκα, παιδί μου, η μητέρα του σήμερα, έχει το μυαλό της και την προσωπικότητά της, έχει τα ενδιαφέροντα και τις αρετές της, αυτά είναι τα στολίδια της, αυτά να αναζητάς και εσύ στις συντρόφους σου και τις φίλες σου, τα φτιασίδια φεύγουνε αλλά το πνεύμα μένει, τα ράσα δεν κάνουν τον παπά και ζήτω το λιτό και απέριττο.
Εννοείται ότι δεν μίλησα και ότι όλα αυτά τα σκεφτόμουν μέσα μου, ενώ σε απάντηση έπαιρνα να φορέσω ένα δαχτυλίδι από το συρτάρι στην κρεβατοκάμαρα. Καταφερτζής γιόκας - στολισμένη μανούλα, σημειώσατε 1.
11 σχόλια:
Μανούλα, εγώ για χάρη του γιόκα έκανα κάτι που ήταν εντελώς έξω από τον εαυτό μου... έβαψα τα μαλλιά μου για να μην φαίνονται τα άσπρα.
Να σε δω με look χριστουγεννιάτικου δέντρου και τι στον κόσμο!
Mamma, τώρα που το λες, νομίζω ότι και η μαμά μου έτσι ξεκίνησε να τα βάφει! Κατόπιν αίτησης :)
Το χριστουγεννιάτικο λουκ θα φωτογραφηθεί και θα αναρτηθεί!
Μη μου πεις ότι έβαλες τη μάνα σου να βάψει τα μαλλιά της;! Όλα εδώ πληρώνονται :D
Α συγγνώμη δεν ήμουν σαφής, ο αδερφός μου μικρός το ζήτησε από τη μαμά μας :D
Υπάρχει ιστορικό στην οικογένεια!
Κι ύστερα λένε πως η προσωπικότητα μετράει κι άλλες τρίχες. Άντρες παιδί μου, από νήπια φαίνονται τι έχουν στο μυαλό τους.
Το λάδι, Διόνα, το λάδι!
Mamma, τώρα θυμήθηκα και ένα δικό σου παλιό ποστ που σου έλεγε ο Τρομερός να μην φοράς τα ίσια camper αλλά τακούνια, καλά θυμάμαι; Κακό που πάθαμε...
Sousou, πάρα πολύ σωστή η παρατήρησή σου. Ο νονός αδερφός έχει μέρος της ευθύνης :D
αχαχα! καλός!
Πάντως, εγώ θυμάμαι ότι όταν ήμουν μικρή, μου άρεσαν οι στολισμένες δασκάλες, πιο πολύ από τη μαμά μου που γενικά, όχι μόνο ήταν casual που λες κι εσύ, αλλά κορόιδευε τα χριστουγεννιάτικα δέντρα.
Τώρα πια, και χωρίς παιδιά ακόμα, πιάνω ενίοτε τον εαυτό μου να θυμίζει χριστουγεννα, βάφω το μαλλί (χωρίς να έχω άσπρες τρίχες ακόμα) και το να βγω έξω άβαφτη απλά δεν υπάρχει ως σενάριο.
Τσάμπα τα κηρύγματα της μητέρας τόσα χρόνια...
Καμιά εξήγηση?
Кроткая, εγώ για τα δικά μου δεδομένα είμαι ήδη "στολισμένη" όταν βγαίνω, τις περισσότερες φορές τουλάχιστον. Π.χ. είμαι ήδη μακιγιαρισμένη, ντυμένη αλλά φαίνεται ότι για κάποιους χρειάζεται και κάτι επιπλέον :)
Και πέρα από τα κηρύγματα, το απολαμβάνω που το παρατηρεί:D
Αυτό το περιστατικό μου θύμισε τον αδερφό μου, που στην ηλικία του γιου σου τρελαινόταν κάθε φορά που η μητέρα μου έβαφε τα νύχια της. Κάτι τόσο μικρό του φαινόταν συναρπαστικό!
Σοφία, τελικά φαίνεται ότι στα αγόρια κάνουν εντύπωση τέτοια πράγματα, τα κορίτσια ακόμα και μικρά ίσως τα θεωρούν ήδη οικεία, ότι σίγουρα κάποια στιγμή αργότερα θα τα κάνουν κι εκείνα...
Δημοσίευση σχολίου