2.2.10

Βαμμένο

Το καλοκαίρι μετά τις διακοπές που φτιάξαμε το δωμάτιο του γιόκα, πήραμε-δώσαμε έπιπλα, κάναμε ανακατατάξεις και αλλαγές, δεν προλάβαμε να το βάψουμε και το αφήσαμε για αργότερα. Τελικά το αργότερα ήρθε το τελευταίο σαββατοκύριακο του Ιανουαρίου, μια εποχή που όπως όλοι γνωρίζουμε είναι η πλέον κατάλληλη λόγω καιρού για βαψίματα!

Τέλος πάντων το δωμάτιο βάφτηκε και το αποτέλεσμα είναι πολύ ωραίο. Τρεις τοίχοι σε γαλάζιο έντονο αλλά όχι φανταχτερό και ένας τοίχος με εσοχή και παράθυρο σε πολύ σκούρο μπλε. Ο συνδυασμός δεν είναι πρωτότυπος για αγορίστικο δωμάτιο αλλά οι αποχρώσεις αποδείχτηκαν πετυχημένες και το σύνολο με τα ανοιχτόχρωμα έπιπλα άρεσε πολύ και στον ένοικο και στους ευτυχείς γονείς.

Τώρα είναι έτοιμο για φωτογράφηση καταλόγου, μόνο που δυστυχώς δεν υπάρχουν ντοκουμέντα. Με τα δικά μας βαψίματα και τη σχετική έρευνα στο διαδίκτυο για παιδικά δωμάτια, κατέληξα ότι για μένα τα βασικά σημεία ενός παιδικού δωματίου είναι τα εξής:
  • Χρώματα που αρέσουν στο παιδί που ζει στον χώρο και δεν φρικάρουν τον γονιό.
  • Μεγάλοι αποθηκευτικοί χώροι με εύκολη πρόσβαση γιατί δεν έχει νόημα να υποδεικνύεις σε ένα παιδί να τακτοποιήσει αν δεν μπορεί να φτάσει τα ράφια του.
  • Χώρος στο πάτωμα για να μπορεί να παίζει με άνεση και να απλώνει παιχνίδια έχοντας ελευθερία κινήσεων.
  • Τραπέζι ή γραφείο με σχετικά άδεια επιφάνεια εργασίας, διότι ακόμα και αν δεν είναι σε ηλικία να κάνει μαθήματα, θα μπορεί να κάθεται να ζωγραφίζει ή να παίζει κάτι και να εξοικειώνεται με τη διαδικασία "κάθομαι σε καρέκλα και εργάζομαι σε τραπέζι χωρίς να χοροπηδάω".
  • Μια επιφάνεια για να συγκεντρώνει και να κολλάει ό,τι θεωρεί διακοσμητικά ενδιαφέρον. Γιατί κακά τα ψέματα, όσο ωραία και αν έχουμε διακοσμήσει το δωμάτιο, όσο προσεκτικά και αν έχουμε διαλέξει το χρώμα και τα αντικείμενα, θα έρθει η στιγμή που το παιδάκι μας θα θελήσει να γεμίσει όλους τους τοίχους με τις μεταμορφώσεις του Ben 10 ή με το πριγκιπικό στέμμα, το πριγκιπικό γοβάκι ή το πριγκιπικό πόνυ της πριγκιπικής πριγκίπισσας και τότε χάνεται και η αισθητική αλλά και το φρεσκοβαμμένο χρώμα από το κόλλησε-ξεκόλλησε. Το δικό μας το τέκνο, για παράδειγμα, έχει δυο φύλλα ντουλάπας που μπορεί να "διακοσμεί".
  • Σημαντικό είναι επίσης το δωμάτιο να είναι ασφαλές, να μην υπάρχουν πολύ αιχμηρές γωνιές ή ασταθή έπιπλα, όπως μια ψηλή βιβλιοθήκη που δεν έχει στερεωθεί στον τοίχο. (Φυσικά όταν πρόκειται για μικρό παιδί, υπάρχουν ένα σωρό πράγματα που πρέπει να φροντίσει κανείς στο παιδικό δωμάτιο και βασικά να είναι και ο ίδιος πάντα παρών.)

Οι φωτογραφίες είναι από δωμάτια που μου άρεσαν αλλά που ξέρω ότι δεν γίνεται να υπάρξουν στον πραγματικό κόσμο για περισσότερα από 3 δευτερόλεπτα μετά από το σιγύρισμα και τις βρήκα εδώ.

25.1.10

Οικογενειακό

Κυριακή απόγευμα, στο τραπέζι του σαλονιού, όλοι μαζί και οι τρεις παίζουμε μέμορι (αυτό με τα ζευγάρια εικόνων που προσπαθείς να θυμηθείς πού είναι το ταίρι), διασκεδάζουμε και περνάμε ποιοτικό χρόνο μαζί (που θα λέγαμε αν το ιστολόγιο ήταν αμερικανικό περιοδικό).

Το τέκνο έχει ήδη κερδίσει με το σπαθί του δύο ολόκληρα παιχνίδια, διότι εννοείται ότι είναι πολύ καλύτερός μας, έχει ένα νεότατο και φρεσκότατο μυαλό, άδειο από όλες τις αηδίες που έχουν τα δικά μας και μας εμποδίζουν να βρίσκουμε το ταίρι της αγελάδας και της πάπιας σε ένα παιδικό παιχνίδι.

Στον τρίτο γύρο όμως η μανούλα ανεβαίνει δυναμικά σε μια σπάνια επίδειξη καλής μνήμης και ο νέος αρχίζει και στραβώνει. Βλέπει τον σωρό με τα κερδισμένα ζευγάρια μπροστά μου και αρχίζει το πλεύρισμα με έναν μοναδικό συνδυασμό γκρίνιας, μαλαγανιάς και υποψηφιότητας Α' ανδρικού ρόλου:

Μαμάααα, προτείνω όποιος έχει πολλά να τα μοιράσει και στους άλλους...

Γιατί, γλυκέ μου, αφού τα έχω κερδίσει αυτά;

Ναι, αλλάααα, είμαστε οικογένεια και οι οικογένειες αυτό κάνουν, μοιράζονται...

Ήθελα να ήξερα πού τα βρίσκουν, τα μαθαίνουν κάπου;

19.1.10

Αγοραστικό (από το παζάρι)

Οι αγορές για το τέκνο από το παζάρι βιβλίου του συνδέσμου εκδοτών βιβλίου στην πλατεία Κλαυθμώνος:
Ο περίεργος Γιωργάκης πάει στη σοκαλατοποιία, Μάργκρετ & Χ. Α. Ρέυ
Ο περίεργος Γιωργάκης φτιάχνει τηγανίτες, Μάργκρετ & Χ. Α. Ρέυ
Ο περίεργος Γιωργάκης πάει σινεμά, Μάργκρετ & Χ. Α. Ρέυ
Κίτρινο ή πράσινο; Μπέκη Μπλουμ - David Morichon
Το ανθρώπινο σώμα, οδηγός για παιδιά, Δρ. Ναόμι Κραφτ

Και για μένα:
Ο Ιπποπόταμος, Στίβεν Φράι
Σάτιρες, Νίκος Δήμου
Ινδία, ένας άλλος τρόπος ζωής, Τζαννής Τζαννετάκης

Τον περίεργο Γιωργάκη (Curious George) τον είχα ακούσει πολύ παλιά και τον θυμήθηκα σε μια ανάρτηση της Σοφίας για το περσινό παζάρι βιβλίου. Τα πρώτα βιβλία της σειράς γράφτηκαν από ένα ζευγάρι συγγραφέων και ακολούθησαν και άλλα. Δυστυχώς βρήκα μόνο τρεις από τις περιπέτειες του Γιωργάκη, ο οποίος είναι ένα μικρό περίεργο πιθηκάκι.

Στο φετινό παζάρι υπάρχουν πολλά βιβλία για παιδιά. Πολλά είναι παλιές εκδόσεις, κάτι που ισχύει και για τα βιβλία ενηλίκων. Αν όμως έχετε χρόνο και ψάξετε θα βρείτε αρκετά ωραία βιβλία για παιδιά. Σε κάποιο βαθμό είναι και θέμα τύχης ανάλογα με τη μέρα και ώρα που θα επισκεφτείτε το παζάρι καθώς οι στοίβες με τα βιβλία ανανεώνονται.

Μου άρεσε πολύ το βιβλίο Κίτρινο ή πράσινο; των Μπέκη Μπλουμ - David Morichon από τις εκδόσεις Ζεβρόδειλος. Είναι μια ιστορία με διάφορα ζώα τα οποία πρωταγωνιστούν και σε άλλα βιβλία της ίδιας σειράς και πολύ μετάνιωσα που δεν αγόρασα περισσότερα. Γενικά αξίζει να επισκεφτείτε το παζάρι και να κάνετε αγορές για παιδιά αλλά και δικές σας. Είναι μέχρι τις 24 Ιανουαρίου από τις 10.00 έως τις 21.45. Οι τιμές ξεκινούν από 1,00 ευρώ. Τα ψώνια μου ήταν 8 βιβλία και κόστισαν 22,50.

Για λεπτομέρειες των τίτλων επισκεφτείτε τους συνδέσμους.

18.1.10

Γραπτό

Θυμάμαι τους γονείς μου να παίρνουν κάθε μέρα εφημερίδα. Το ίδιο και ο παππούς μου, ο οποίος τη διάβαζε ολόκληρη χωρίς να αφήνει ούτε τα φαρμακεία. Ανελλιπώς διάβαζε επίσης τη στήλη με τα κοινωνικά, τις κηδείες και τα μνημόσυνα, στα οποία αναζητούσε ονόματα τυχόν γνωστών του σαν παλιό facebook. Εμείς αγοράζουμε μόνο κυριακάτικο φύλλο και εγώ ειδικά διαβάζω μόνο τη γελοιογραφία στην τελευταία σελίδα του περιοδικού. Ειδήσεις διαβάζω πλέον μόνο σε ηλεκτρονικά μέσα.

Το φθινόπωρο που κάναμε αλλαγές στο δωμάτιο του γιου μας, αγοράσαμε ένα γραφείο που το περίμενε πώς και πώς. Του λέγαμε ότι στο σχολείο θα μάθει σιγά-σιγά να γράφει και σε μεγαλύτερες τάξεις να διαβάζει και χαιρόταν πολύ με αυτήν την προοπτική. Θεωρούσε επίσης δεδομένο ότι μαζί με το γραφείο θα αγόραζε και υπολογιστή, επειδή τα γραφεία δεν είναι σκέτα έπιπλα, έχουν υπολογιστή για να γράφεις. Όταν αναφερόμασταν στο γεγονός ότι θα γράφει, το συνέδεε άμεσα με το πληκτρολόγιο! Του εξηγήσαμε πολλές φορές ότι πρώτα θα μάθει να γράφει με μολύβι με το χέρι και το κατάλαβε, απλά δεν ξέρω κατά πόσον κατανόησε τη χρησιμότητα.

Τώρα πια μπορεί και γράφει το όνομά του με κεφαλαία χωρίς να το βλέπει κάπου για να το αντιγράψει. Του αρέσει και τον χαροποιεί αλλά και πάλι επανέρχεται στο θέμα του υπολογιστή. Χρησιμοποιεί ήδη τον επιτραπέζιο που έχουμε στο γραφείο μας, είναι πολύ εξοικειωμένος, παίζει παιχνίδια, μετακινείται στα μενού, κάνει τις επιλογές του, μπαίνει-βγαίνει, ανοίγει-κλείνει αλλά εφόσον από εδώ και στο εξής θα γράφει, πρέπει να έχει το κομπιούτερ του!

Με την ανάγνωση είναι πιο ξεκάθαρα τα πράγματα επειδή διαβάζουμε μαζί βιβλία και "διαβάζει" και μόνος του. Μας βλέπει ωστόσο να γράφουμε αλλά και να διαβάζουμε στον υπολογιστή και αυτό που σίγουρα δεν βλέπει συχνά, είναι να γράφουμε με χαρτί και μολύβι. Είμαι πολύ περίεργη να δω πώς θα εξελιχθεί η αντίληψη ανάγνωσης και γραφής...

13.1.10

Βραβευθέν

Τις προάλλες βρήκα ένα πολύ όμορφο σχόλιο από τη Mamma El που με καλούσε να παραλάβω δύο βραβεία για τη mammaka από το ιστολόγιό της.

Ξεκινώντας το μπλογκ μου πριν δυόμισι χρόνια ήθελα να μοιραστώ τις σκέψεις μου σχετικά με τη συνύπαρξη με ένα μικρό ανθρωπάκι που άλλαξε τη ζωή μας πέρα από όσο μπορούσα ποτέ να φανταστώ. Ξεκίνησα επίσης να φτιάχνω έναν κατάλογο με όσα ιστολόγια συναντούσα που έχουν σαν κεντρικό θέμα την οικογενειακή ζωή. Η λίστα αυτή μεγαλώνει συνέχεια. Σημειώνω όσες διευθύνσεις βρίσκω και προσπαθώ να τα παρακολουθώ όλα, αν και μερικές φορές με καθυστέρηση. Οι σύνδεσμοι στο πλάι δεν είναι ποτέ απόλυτα ενημερωμένοι τη στιγμή που διαβάζετε, τα ιστολόγια γονέων και κηδεμόνων είναι πολύ περισσότερα από αυτά και προσθέτω όσα βρίσκω.

Θα ήθελα λοιπόν με τη σειρά μου (και αλλάζοντας λίγο τον κανόνα, μην με μαλώσετε) να δώσω τα δύο βραβεία σε όποιον γονιό μπλόγκερ θέλει να ομορφύνει με αυτά το ιστολόγιό του, συνεχίζοντας την καταγραφή σκέψεων και καθημερινών ιστοριών που αφορούν τα τέκνα μας και μας κάνουν να συναντιόμαστε ηλεκτρονικά.

Ευχαριστώ Mamma El!

12.1.10

Μπόρινγκ

Μία μέρα πριν ξεκινήσουν ξανά τα σχολεία, ο γιόκας δήλωσε ότι χαίρεται πολύ και ότι θέλει να πηγαίνει κάθε μέρα επειδή βαρέθηκε να είμαστε συνέχεια οι τρεις μας!

Δραματική παύση...

Για τον ιστορικό του μέλλοντος να διευκρινίσω ότι σε όλη τη διάρκεια των διακοπών σημειώσαμε υψηλή κοινωνική δραστηριότητα μετά του τέκνου: θέατρο, σινεμά, βόλτες, μαγαζιά, φαγητά έξω, φαγητά μέσα, φαγητά γενικώς, ανταλλαγές επισκέψεων, ανταλλαγές δώρων, ξενύχτια στον καναπέ με άπειρες παιδικές ταινίες που ξεκινούσαν μη παιδικές ώρες και επεράσαμε όμορφα (τρις).

Αλλά το παιδάκι μας θέλει τη ζωή του και τον ρυθμό του και το δήλωσε καθαρά. Και με χαροποιεί βεβαίως-βεβαίως διότι σημαίνει ότι του αρέσει το σχολείο και η κοινωνικοποίηση και είναι ανεξάρτητος και αυτόνομος και νιώθει ασφάλεια μακριά από την οικογενειακή εστία και έχει εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του, δεν θέλει να είναι κολλημένος πάνω μας, ανοίγει σιγά-σιγά τα φτεράκια του και ατενίζει με αισιοδοξία το σήμερα και το αύριο, αλλά ειλικρινά δεν θέλει και πολύ, το επόμενο στάδιο είναι να ζητήσει το αυτοκίνητο Παρασκευή βράδυ!