Δυσεπίλυτο

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάθε φορά που επιστρέφουμε από διακοπές, ακόμα και αν είναι ένα σαββατοκύριακο, τα πλυντήρια που πρέπει να βάλουμε με την επιστροφή φτάνουν έναν ασύλληπτο αριθμό.

Αφού στις διακοπές, τις καλοκαιρινές δηλαδή, το μόνο που χρειάζεσαι είναι ένα σορτς, μια μπλούζα και ένα μαγιό τα οποία εναλλάσσεις. Πώς γίνεται λοιπόν τα πλυντήρια που μπαίνουν να είναι ατελείωτα; Δεν θα έπρεπε να βάζουμε απλά ένα με τα προαναφερθέντα συν δυο τρεις πετσέτες για τη θάλασσα;

Αυτήν τη φορά νομίζω ότι έχουμε κάνει νέο οικογενειακό ρεκόρ πλυντηρίων. Λείψαμε μια εβδομάδα στη διάρκεια της οποίας το τέκνο κυκλοφορούσε στο εξοχικό της γιαγιάς του σαν να ήταν σε ελεύθερο κάμπινγκ, με τις στρώσεις αντηλιακού και αντικουνουπικού να διαδέχονται η μία την άλλη και το μαλλί να αγωνίζεται να γίνει ράστα. Στο τέλος της εβδομάδας αρρώστησε ξανά δυστυχώς και ανέβασε πολύ πυρετό, οπότε και άρχισε να δικαιολογείται η κατανάλωση ρούχων από τα ιδρωμένα φανελάκια που άλλαζε κάθε μισή ώρα.

Ποιος είναι ο μαθηματικός τύπος που μας δίνει τον αριθμό πλυντηρίων μιας οικογένειας μετά τις διακοπές; Έχει να κάνει με τον αριθμό των ημερών απουσίας, με τον αριθμό των μελών της οικογένειας, με τον τόπο προορισμού που απαιτεί πολύ κουβάλημα, με τη φροντίδα της νοικοκυράς που θέλει να φρεσκάρει όχι μόνο τα χρησιμοποιημένα αλλά και τα καθαρά για να φύγει η καραβίσια μυρωδιά τους; Και να μην αρχίσω να λέω για το σίδερο, να μην αρχίσω!

Κουλ;

Είμαστε σε ξαπλώστρες/ομπρέλες σε καφετέρια/μπαράκι της παραλίας του χωριού και ακούω τη συζήτηση δίπλα μου. Δεν είναι και δύσκολο, οι ξαπλώστρες μας είναι σχεδόν αγκαλιά.

Οι δύο κοπέλες κάτω των είκοσι ετών καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η θάλασσα εκεί δεν είναι τόσο καλή όσο αλλού αλλά τουλάχιστον έχει νεολαία και ουχί οικογενειάρχες.

Εγώ κυρία στην ξαπλώστρα μου ξεφυλλίζω το κυριακάτικο ένθετο, συζητάω με τη μαμά μου, είμαστε αι γεννεαί αι πάσαι για μπάνιο, και κοιτάω να δω πού θα βρω τάβλι ελεύθερο να παίξω με το τέκνο, καθώς τα τρελόπαιδα τα έχουν καταλάβει όλα και όσο να πεις δεν θα συγκινηθούν αν πάω να ζητιανέψω ένα για λίγο να παίξω πέντε λεπτάκια με τον μικρό να του φύγει ο καημός και σας το ξαναφέρνω, εδώ δίπλα καθόμαστε, πού είναι τα κουβαδάκια....

Η πρώτη σκέψη που μου έρχεται στο μυαλό μου είναι μια ατάκα της συνονόματης γιαγιάς μου, εκεί που είσαι ήμουνα και εκεί που είμαι θα 'ρθεις. Αλλά όπως ξέρουμε όταν το πρώτο πράγμα που σου έρχεται στο μυαλό είναι ένα ρητό της γιαγιάς σου, δεν βρίσκεσαι σε καλό δρόμο...

Και όμως, αγαπητά μου παιδιά της διπλανής ομπρέλας. Εμένα που με βλέπετε είχα κάποτε στην τσάντα μου αντηλιακό που δεν είχε μπλε χρώμα για να βεβαιώνεσαι ότι αλείφθηκε παντού, φορούσα μπικίνι χωρίς να βγάζω το παρεό δύο μέτρα μόλις από τη θάλασσα, διάβαζα το Κλικ και έπινα μπύρα αυτή με το λεμονάκι αντί για φρέσκο χυμό που κάποιος ζήτησε αλλά φυσικά παράτησε!

Τώρα σε ποιο σημείο άλλαξε ο ρους της ιστορίας και από κουλ παραθερίστρια έγινα η Μάνα Μουράγιο, είναι μια πληροφορία που χάνεται στα βάθη του χρόνου και της ανθρώπινης ψυχής. Το μόνο κουλ στο οποίο μπορώ πλέον να ελπίζω είναι να καταφέρω να σηκωθώ αξιοπρεπώς σε δύο χρόνους από την ξαπλώστρα και να πείσω ένα παιδάκι που παίρνει ακόμα αντιβίωση να σταματήσει επιτέλους να τσαλαβουτάει και τι πάει να πει ο μπαμπάς με αφήνει;!

Αναγνωστικό ποικίλο

Μερικά αποσπάσματα από βιβλία που διάβασα πρόσφατα, ωραία και ελαφρώς συγκινητικά (τα αποσπάσματα, όχι το σύνολο). Αν και αυτό με τη συγκίνηση δεν μου είναι και δύσκολο, τελικά το μόνο κείμενο που μπορώ να διαβάσω πλέον με ουδέτερη ματιά είναι τα συστατικά στην ετικέτα του σαμπουάν... Πολύ περιοριστικό αυτό στις επιλογές ανάγνωσης!

"... που καλεί αφενός το γονιό ως πρωταγωνιστή και αφετέρου το παιδί ως κεντρικό ήρωα σε μια πορεία ζωής στην οποία ο γονιός θα μείνει πίσω και το παιδί θα προχωρήσει μπροστά..."

Δρ. Θάνος Ασκητής, Γονείς και Παιδί, εκδόσεις ΛΙΒΑΝΗ 2006

Ένας πατέρας μιλάει στον γιο του:
"People can't always do the things they think they can... I mean... things we sometimes manage to do by luck or biology makes us believe we can win over life by "willing" it! And when that fails all we have left is love... "

Will Eisner's New York, Life in the Big City, WW Norton & Company Inc 2006

Ωραίο και το Juliet, Naked του Nick Hornby, Penguin Books 2010, επίσης γύρω από την απόκτηση οικογένειας, τις ανθρώπινες σχέσεις και ανάγκες, με πνεύμα και κατανόηση από έναν συγγραφέα που μου αρέσει από παλιά. Γνωστός και από τα μυθιστορήματά του που έγιναν πολύ γνωστές ταινίες, High Fidelity, και About a Boy.

Γυναικείο

Σήμερα κανονικά ήταν η μέρα του Πέντε αλλά μάλλον στο εξής δεν θα τηρείται ευλαβικά το πρόγραμμα. Ο νέος είναι άρρωστος εδώ και μία εβδομάδα και γιόρτασε το κλείσιμο των σχολείων με ένα μπουκάλι αντιβίωση.

Εκτός από Work At Home Mom είμαι ως επί το πλείστον Stay At Home Mom, νοσηλευτικό προσωπικό, εμψυχώτρια, παίζω και μαθαίνω, στήνω τουβλάκια, βλέπω παιδικά και διαβάζω εκφωνήσεις παιχνιδιών-ερωτήσεων από τις Καλοκαιρινές Διακοπές για Παιδιά που Τελείωσαν το Προνήπιο.

Κάπου ανάμεσα στις παραπάνω τρέχουσες ιδιότητές μου έχει κρυφτεί και η σύγχρονη μητέρα, η γυναίκα του σήμερα, η επαγγελματίας, η ψαγμένη νοικοκυρά και άλλα πολλά που είναι απολύτως βέβαιο ότι θα αναδυθούν μόλις βρω λίγο ποιοτικό χρόνο για τον εαυτό μου. Μην το αμφισβητείτε, το λένε όλα τα περιοδικά. Τα πάντα επανέρχονται στις αρχικές εργοστασιακές ρυθμίσεις με τις οποίες υποτίθεται ότι είμαστε προγραμματισμένες μόλις ανάψουμε ένα αρωματικό κερί και πάρουμε ένα αφρόλουτρο τρώγοντας σοκολατάκια.

Έτσι κι εγώ λέω να το δοκιμάσω. Το βράδυ που η πλάση ησυχάζει, θα αφιερώσω λίγο χρόνο στον εαυτό μου για να γεμίσω τις μπαταρίες μου και τα λοιπά με κάτι που με ευχαριστεί. Μόνο που έχω αμφιβολίες αν θα τα καταφέρω. Προς το παρόν το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι να καθίσω στη δροσερή βεράντα μας, να ανοίξω μια παγωμένη πορτοκαλάδα χωρίς ανθρακικό και να διαβάσω το τελευταίο τεύχος του Σπάιντερμαν.

Πέντε

δύσκολα ερωτήματα από τον γιόκα περί έρωτος και άλλων δαιμονίων....

1. Τι γίνεται η αγάπη όταν πεθάνει κάποιος;

2. Πού ήμουν πριν μπω στην κοιλιά σου;

3. Πώς αγαπηθήκατε με τον μπαμπά;

4. Όταν παντρεύεσαι είσαι με τον άλλο για πάντα;

5. Πότε θα πεθάνω/εις/ουμε;

Οι συζητήσεις για τον θάνατο κλείνουν έναν χρόνο και πλέον, τελευταία εισήχθησαν και οι ανθρώπινες σχέσεις, ίσως λόγω ηλικίας, λόγω σχολείου;

Φωτογραφία
Τι είναι το Πέντε;