Αυτό το μικρό χωριό ονομάζεται Φταν και βρίσκεται στην κοιλάδα της Ενγκαντίν στην Ελβετία. Η φωτογραφία τραβήχτηκε την πρωτοχρονιά του 2004 σε ένα από τα ωραιότερα ταξίδια μας.

Η πολυάριθμη συντακτική ομάδα του ιστολογίου ήδη έχει καθυστερήσει να ανεβάσει αναρτήσεις και όλα δείχνουν ότι θα επιστρέψει το νέο έτος με τα σχολεία. Η πολύ όμορφη εικόνα της Φταν είναι ένας ταιριαστός τρόπος για ευχές και χρόνια πολλά.

Καλές γιορτές και χαρούμενο 2010!

Προπαρασκευαστικό

Ενημέρωση: στο τέλος του κειμένου έχει προστεθεί νέο κείμενο με προτάσεις και συνδέσμους από τα σχόλια.

Μετά από μία εβδομάδα με κρυολόγημα, βήχα και φοβερή ατονία και με τον γιόκα στο σπίτι καθώς το σχολείο του έκλεισε, το ιστολόγιο επιστρέφει στο αφιέρωμα για εγκύους με ένα πολύ σπουδαίο ζήτημα: το βαλιτσάκι για το μαιευτήριο!

Τι πήρα μαζί μου (δεδομένα: ιδιωτικό μαιευτήριο, αρχές Σεπτεμβρίου).

Βιβλίο (αστυνομικό, τρομάρα μου)
Επιθέματα θηλασμού
Εσώρουχα
Κάλτσες
Κινητό τηλέφωνο και τον φορτιστή του
Μπλούζες (για τις πυτζάμες και τη φόρμα)
Νεσεσέρ με ενυδατική κρέμα προσώπου, λιποζάν, κοκαλάκι για τα μαλλιά, χτένα, αποσμητικό, οδοντόβουρτσα και οδοντόκρεμα, σφουγγάρι
Παντελόνι φόρμας
Παντελόνια καλοκαιρινής πυτζάμας (2)
Παντόφλες
Πορτοφόλι
Σαγιονάρες
Σουτιέν θηλασμού και κανονικά
Ταυτότητα
Το κουτί που μας είχε δώσει η εταιρεία φύλαξης βλαστοκυττάρων
Φορμάκι για το μωρό
Χειμωνιάτικη ρόμπα

Μου είχαν πει ότι το μαιευτήριο παρέχει με το δωμάτιο πετσέτες, μπουρνούζι, παντόφλες, αφρόλουτρο, σερβιέτες και ένα φορμάκι για το μωρό (το οποίο τελικά δεν ίσχυε).

Το βασικότερο όλων σε σχέση με τα όσα είχα μαζί μου είναι ότι πολλά αποδείχτηκαν άχρηστα, τουλάχιστον για μένα. Ήταν αρχές Σεπτεμβρίου και έκανε ζέστη αλλά ο κλιματισμός ήταν σε επίπεδο πολικού ψύχους και έτσι φορούσα συνέχεια το παντελόνι της φόρμας, μπλούζα με μακρύ μανίκι και πολλές φορές και την χειμωνιάτικη ρόμπα από πάνω (την οποία είχα πάρει αλλά δεν πίστευα ότι θα χρησιμοποιούσα). Το ίδιο υποθέτω ότι μπορεί να συμβεί αντίστοιχα και αν μια γυναίκα πάει να γεννήσει χειμώνα. Ενδέχεται ο κλιματισμός να ανεβάζει πολύ τη θερμοκρασία στο δωμάτιο και να χρειάζεται ένα πιο ελαφρύ ντύσιμο από το κανονικό.

Αν χρειαστεί να το επαναλάβω, οι αλλαγές στην βαλίτσα για το μαιευτήριο θα είναι οι εξής:

Εκτός από ρόμπα θα πάρω μαζί μου και μια ζακέτα φόρμας με φερμουάρ. Η ρόμπα αποδείχτηκε σωτήρια γιατί κρύωνα και μου άρεσε να τη φοράω αλλά δεν είναι πολύ πρακτική για μια γυναίκα που μόλις έχει κάνει εγχείριση και χρειάζεται βοήθεια να χρησιμοποιήσει το μπάνιο (η περίπτωσή μου).

Θα πάρω μαζί μου σερβιέτες της επιλογής μου. Αυτές που παρείχε το μαιευτήριο ήταν για μένα ένα ταξίδι στη δεκαετία του '80. Το ξέρω ότι στο ιδιωτικό μαιευτήριο πληρώνεις και τη γουλιά το νερό που πίνεις και ότι μπορεί κάποιος να σκεφτεί ότι εφόσον κάποια πράγματα περιλαμβάνονται έτσι κι αλλιώς, καλό είναι να τα χρησιμοποιήσει. Ωστόσο, θα αγόραζα δύο πακέτα που ξέρω ότι θα μπορώ να χρησιμοποιήσω νιώθοντας πιο άνετα και ανθρώπινα. Άλλωστε (και πάλι όσον αφορά την περίπτωσή μου) οι ανάγκες μου σε σερβιέτες ήταν πιο περιορισμένες από της κανονικής περιόδου μου και αυτό ήταν έκπληξη καθώς δεν ήξερα τι να περιμένω!

Μπορεί να ξαναπάρω μαζί μου βιβλίο για την τιμή των όπλων αλλά ξέρω ότι δεν θα το διαβάσω. Ένα περιοδικό είναι πιο ρεαλιστική επιλογή. Ή τίποτα.

Εάν έχετε κάνει ήδη μια φορά καισαρική είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα ξανακάνετε ή μπορεί να συντρέχουν λόγοι που να το γνωρίζετε ήδη παρόλο που είναι η πρώτη σας εγκυμοσύνη. Ρωτήστε τον γυναικολόγο αν θα χρειαστεί να φορέσετε κορσέ μετά από την γέννα και αγοράστε τον από πριν. Εγώ τον φόρεσα την τρίτη μέρα νομίζω και για τρεις περίπου μήνες μέχρι που δυνάμωσε καλά η περιοχή της κοιλιάς. Εξαρτάται κατά περίπτωση αλλά εγώ βοηθήθηκα πάρα πολύ, έτσι κι αλλιώς μου πήρε πολύ χρόνο για να περπατήσω ευθυτενής και πάλι.

Η φωτογραφική μηχανή ή η κάμερα είναι κάτι που δεν πρέπει να ξεχάσετε αλλά αυτή μάλλον θα την αναλάβει ο σύντροφός σας μαζί με τα πούρα και το ακριβό μπράντυ που θα κερνάει στο σαλονάκι. Τέλος, θυμηθείτε να έχετε στο αυτοκίνητο παιδικό κάθισμα που κοιτάζει προς τα πίσω, ειδικό για νεογέννητα. Χρησιμεύει και σαν καλαθάκι για τη μεταφορά αν δεν θέλετε να κρατήσετε το μωρό αγκαλιά.

Αν θυμηθώ κάτι άλλο, θα ενημερώσω την ανάρτηση. Συμπληρώστε αν θέλετε ιδέες και προτάσεις στα σχόλια και θα τις ανεβάσω επίσης. Οι συγγενείς είναι πάντα πρόθυμοι να μας φέρουν ό,τι επιπλέον χρειαζόμαστε αλλά είναι σημαντικό για την ψυχολογία της εγκύου να ξέρει ότι τα έχει φροντίσει όλα από πριν.

Η εικόνα από εδώ.

Ενημέρωση:

Μια πρόταση από την Sousou είναι η μέλλουσα μαμά να έχει μαζί της ένα απολυμαντικό ζελέ ή αντίστοιχα μαντηλάκια μίας χρήσης, τόσο για την ίδια όσο και για τους επισκέπτες. Χρήσιμο και επίκαιρο!

Στο ιστολόγιο της Peekaboo, θα διαβάσετε τη δική της λίστα με τα πράγματα που χρειάστηκε στο μαιευτήριο (και εκείνη και ο μπαμπάς του μωρού) καθώς και έναν πολύ ενημερωτικό κατάλογο για τα πρώτα πράγματα που προμηθεύτηκε στο σπίτι περιμένοντας το μωρό.

Η Popelix πολύ σωστά υπενθυμίζει τη λανολίνη για τις θηλές και διάφορα "εξαρτήματα" θηλασμού ανάλογα με την περίπτωση (κοχύλια θηλασμού, ψευδοθηλές ...) για όσες είναι υπέρ, καθώς και ένα ραδιοφωνάκι για συντροφιά σε τυχόν αϋπνίες. Εγώ όλα τα παραπάνω τα χρειάστηκα στον θηλασμό ή μάλλον μου τα πρότειναν κατά τις πρώτες αποτυχημένες προσπάθειες και τους τραυματισμούς των θηλών μου και τα αγόρασα μετά τη γέννα. Είναι χρήσιμο να τα έχετε υπόψη.

Άγριο-οοο, φφφφσσστ

Ο γιόκας περνάει τελευταία ένα νέο κόλλημα, εκτός από το γνωστό με τους δεινόσαυρους που καλά κρατεί. Παίζει με κάτι τερατόμορφα πλάσματα με εξωπραγματικά ονόματα που έχουν δυνάμεις της φύσης, του δάσους, του ηφαιστείου και λοιπά και κάτι φάτσες η μία χειρότερη από την άλλη.

Στο παιχνίδι κρατάει τα πλασματάκια αντικριστά στα χέρια του, μιμείται διάφορους ήχους όπως μπππζζζζ, φσσσσ, ντουβντουβντντντφφτφτ, με πολλά σύμφωνα συγκεντρωμένα σαν γερμανικά πολυσύλλαβα ουσιαστικά και πετάει αμερικανίζουσες ατάκες όπως, τώρα θα δεις μίζερε ανόητε!

Όταν ξεκίνησε αυτή του η αγάπη για τα νέα παιχνίδια θορυβήθηκα για την αισθητική του, τζάμπα η κλασική μουσική που άκουγα όσο ήμουν έγκυος. Όταν πάλι άρχισε να με προσκαλεί να παίξουμε μαζί, δεν ήξερα πώς να μπω και εγώ στο παιχνίδι, δεν είναι δα αυτή ασχολία για μια κυρία. Τέλος πάντων η ενότητα της οικογένειας είναι πάνω από όλα και έτσι τελευταία παίζω και εγώ κρατώντας στο χεράκι μου αυτές τις αγριόφατσες και αναφωνώντας με υποκριτική αντάξια χρυσής άρκτου, θα σου ρίξω λάβα-ααα, φφφφσσστ! Νομίζω ότι έχουμε έρθει πιο κοντά με το παιδί μου...

Αναγνωστικό ΙΙ

Κάθε φορά που πηγαίνω στο παιδικό τμήμα των βιβλιοπωλείων εντυπωσιάζομαι με την ποικιλία και την υψηλή ποιότητα των εκδόσεων, ελληνικών και μεταφρασμένων βιβλίων. Τα μεγάλα βιβλιοπωλεία στο κέντρο της Αθήνας διαθέτουν όλα ξεχωριστό τμήμα για το παιδικό βιβλίο, σε χώρους στους οποίους γίνονται τακτικά παρουσιάσεις, μικρές παραστάσεις, διαδραστικά παιχνίδια ή προβολές και στους οποίους τα παιδιά και οι γονείς τους μπορούν να διαβάσουν τα βιβλία, να τα ξεφυλλίσουν, να τα περιεργαστούν και να γνωρίσουν τις νέες κυκλοφορίες. Εκτός από τις εκδόσεις, καλή εντύπωση μου κάνει και το γεγονός ότι το προσωπικό είναι γενικά ενημερωμένο όχι μόνο για τους τίτλους αλλά και για λεπτομέρειες του περιεχομένου και είναι σε θέση να κατευθύνει τον αγοραστή ανάλογα με την ηλικία του αναγνώστη ή τη θεματολογία που ενδέχεται να τον ενδιαφέρει.

Τελευταία για να είμαι ειλικρινής, ενώ επισκέπτομαι τα βιβλιοπωλεία, καταλήγω να παραγγέλνω ηλεκτρονικά τα βιβλία που θέλω, παιδικά και ενηλίκων, χωρίς όμως να έχω καταργήσει και την αγορά επί τόπου. Η πιο πρόσφατη σοδειά για τον γιόκα είναι η εξής:

Η πρώτη μου μαγειρική, James Mitchell, μετάφραση Δομινίκη Σάνδη, εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ 2009. Απλές συνταγές και ιδέες για πιάτα που αρέσουν στα παιδιά, εύκολες στην εκτέλεση για να μπορούν να συμμετέχουν τα ίδια, αυτός άλλωστε είναι και ο σκοπός του βιβλίου, αλλά και να μην πελαγώνουν και οι μαμάδες (με αυτό το βιβλίο συνειδητοποίησα επιτέλους ότι το γλάσο στα γλυκά δεν απαιτεί γνώσεις αστροφυσικής).

Από μένα... για τη μαμά μου!, Αλεξία Μπαρδάκη, Βασιλική Νίκα, εικονογράφηση Λίλα Καλογερή, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ 2006. Ένα βιβλίο δραστηριοτήτων για μαμάδες και παιδιά, που τα μεγαλύτερα θα μπορέσουν να συμπληρώσουν μόνα τους για τη μαμά τους. Εμείς το κάναμε παρέα, εγώ στην εκφώνηση και ο γιόκας στην εκτέλεση. Έβαλε σε κύκλο τη δραστηριότητα που πιστεύει ότι μου αρέσει, τη δραστηριότητα που αρέσει σε εκείνον να κάνουμε μαζί, τα αντικείμενα που βάζω στην τσάντα μου, τις αγαπημένες μου διακοπές, με ζωγράφισε και έκανε κολάζ με φωτογραφίες μας. Προορίζεται για δώρο στις μαμάδες, εγώ το πήρα από μόνη μου!

Ο Δράκος και οι Μπότες του Άγιου Βασίλη, Νατάσα Ελενίτσα, εικονογράφηση Ναταλία Καπατσούλια, εκδόσεις ΜΟΝΤΕΡΝΟΙ ΚΑΙΡΟΙ 2008. Μια ωραία χριστουγεννιάτικη ιστορία για έναν δράκο που του αρέσει να τρώει παπούτσια και τι γίνεται όταν ξαφνικά λιμπίζεται τις μπότες του Άγιου Βασίλη.

Τα μικρόβια δεν είναι για να τα μοιραζόμαστε, Ελίζαμπεθ Βέρντικ, εικονογράφηση Μαριέκα Χέινλεν, μετάφραση Δανάη Δάσκα, εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2007, από μια προηγούμενη έξοδο σε βιβλιοπωλείο, είναι ένας πολύ ωραίος εικονογραφημένος οδηγός για να μιλήσουμε στα παιδιά για την υγιεινή και τη φροντίδα της καλής μας υγείας στο φαγητό, στο παιχνίδι, τις επαφές με τους φίλους στο σχολείο, ιδιαίτερα επίκαιρο πλέον με την καινούρια και την παραδοσιακή γρίπη. Ωραία παρουσίαση και εικονογράφηση που δεν φοβίζει ούτε τρομοκρατεί αλλά μας δείχνει τις κρυψώνες των μικροβίων και τους τρόπους να συμβιώνουμε και να τα αντιμετωπίζουμε.

Οι εικόνες είναι από τους διαδικτυακούς τόπους των εκδοτικών οίκων.

Αποσυρμένο

Είδα το βίντεο για την απόσυρση των καροτσιών Maclaren στο ιστολόγιο Tsitinis Family, διάβασα το άρθρο της Ρίκας Βαγιάνη στο protagon.gr και πήγα και εδώ στην ανακοίνωση της εταιρείας για τις ΗΠΑ. Σε αυτήν την ιστοσελίδα μπορείς να παραγγείλεις, εάν είσαι κάτοικος ΗΠΑ, ένα "σκουφάκι" για να το βάλεις πάνω από το επικίνδυνο σημείο στο καρότσι.

Έχω μπερδευτεί λίγο οφείλω να ομολογήσω. Έχουμε κι εμείς ένα ξεχασμένο Triumph που ανήκει στα επικίνδυνα μοντέλα αλλά δεν διαμένουμε στις ΗΠΑ. Οι ακρωτηριασμοί δακτύλων που λέγεται ότι προέκυψαν από χρήση αυτών των καροτσιών είναι σαφώς κάτι πολύ σοβαρό αλλά πραγματικά πώς έγιναν; Ήταν το παιδάκι μέσα στο καρότσι; Τότε... γιατί να το κλείσεις. Ή στεκόταν δίπλα και κρατούσε το καρότσι την ώρα που το έκλεινε ο συνοδός του; Και το πρόσθετο κάλυμμα δεν το δικαιούνται χρήστες των καροτσιών σε άλλες χώρες;