Ακούραστο

Παρακολουθώ τον γιόκα να χοροπηδάει ασταμάτητα και ακούραστα πάνω σε φουσκωτές κατασκευές σε παιδότοπο μαζί τους συμμαθητές του σε παιδικό πάρτι. Καταιγιστικός ο ρυθμός με τον οποίο περνάνε οι σκέψεις από το μυαλό μου.

Πώς αντέχουν τόση ώρα. (Σχεδόν τέσσερις ώρες χοροπηδητού με το ρολόι, μείον δέκα λεπτά για την τούρτα).

Πρόκειται σαφώς για ανανεώσιμες πηγές ενέργειες, με παραγωγή που φτάνει να τροφοδοτήσει μια μικρή πόλη. Εγώ κουράστηκα προσπαθώντας να τραβήξω δυο φωτογραφίες της προκοπής. Αλλά εγώ βέβαια δεν είμαι πέντε.

Βλέπω τη χαρά στο πρόσωπο του γιου μου, βλέπω ειλικρινή ενθουσιασμό και ευτυχία, το ίδιο και στα πρόσωπα των φίλων του. Και θυμάμαι τη γιαγιά μου να με ρωτάει όλο απορία, μα καλά στα μπαρ δηλαδή είστε όρθιοι; Και δεν έχει φαγητό; Και πληρώνετε; Για να είστε όρθιοι; Και πώς χορεύετε χωρίς καβαλιέρο; Και ακούς εκεί μέσα, παιδάκι μου; Και είστε όρθιοι; Και νιώθω σαν τη γιαγιά μου μπροστά στα φουσκωτά που τόσο τους αρέσουν.

Το παιδί μου έχει τη ζωή του και τους φίλους του και εμείς δεν είμαστε πλέον ο μεσολαβητής για τον έξω κόσμο. Από εδώ και πέρα θα γνωρίζουμε πολλά πράγματα για εκείνον επειδή θα θέλει να μας τα πει και όχι επειδή είναι δεδομένο ότι θα τα γνωρίζουμε, όπως όταν σημειώναμε επιμελώς την ποσότητα που έφαγε και τα μισάωρα που κοιμήθηκε.

Χαίρομαι και καμαρώνω για το παιδάκι μου αλλά σε δεύτερο και λιγότερο πολιτικά ορθό επίπεδο πάω να σκάσω! Η πικρή αλήθεια είναι ότι η μανούλα δεν τα ξέρει πια όλα! Αυτό δεν το σκέφτηκα όταν γράφτηκε στο σχολείο, νόμιζα ότι θα μάθει να μετράει και να γράφει εκθέσεις για την αποταμίευση.

Ενημερωτικό

Έχω αμελήσει να ανεβάσω φωτογραφίες του Πράσινου και ποιος ακούει τη διεύθυνση του ιστολογίου ότι δεν αναφέρομαι στο κατοικίδιο της οικογένειας.

Ο Πράσινος είναι ένα λάβμπερντ αγνώστου φύλου, αν και σύμφωνα με τις ενδείξεις πρέπει να είναι αρσενικό, τουλάχιστον πετύχαμε το όνομα. Ενδείξεις αποτελούν οι συνεχείς εκδηλώσεις τρυφερότητας σε ένα φουντωτό παιχνίδι που κρέμεται από ψηλά στο κλουβί του και με το οποίο ασχολείται ο Πράσινος τουλάχιστον πέντε με έξι φορές την ημέρα! Οι ειδικοί λένε ότι αν ήταν θηλυκό θα ήτο αδιάφορο. Το δε παιχνίδι εκτός από φούντα διαθέτει και κουδουνάκι και έτσι στο σπίτι μας ξέρουμε πάντα για ποιον χτυπά η καμπάνα. (Και εδώ θα σταματήσω προτού να γίνει το ιστολόγιο αμέρικαν μπαρ!)

Τα απογεύματα που όλη η οικογένεια συγκεντρώνεται στο σπίτι, βγαίνει το πτηνό να κάνει τη βόλτα του. Πετάει εδώ κι εκεί αλλά περισσότερο κάθεται σε ψηλά κλαδιά όπου βρει. Κυρίως περιμένει να σηκωθεί κάποιος από τη θέση του για να πάει κάπου αλλού μέσα στο σπίτι και να καθίσει στο κεφάλι του. Σαν να καλεί ταξί. Ευτυχώς απλά κάθεται και τον μεταφέρουμε χωρίς να θελήσει τουαλέτα στην κόμη μας. Για αυτόν τον σκοπό έχει επιλέξει ένα συγκεκριμένο σημείο, το καπέλο ενός φωτιστικού στο τραπεζάκι, το οποίο όσο και να το καθαρίζουμε επιμένει να μην καθαρίζει και είναι στο πρόγραμμα να αλλαχτεί.

Τον Μάιο ο Πράσινος θα γίνει δύο χρονών. Δεν ξέρω αν ο γιος μας προτείνει να του πάρουμε κάποιο δώρο ή να κάνουμε μια σεμνή τελετή. Την Πρωτοχρονιά είχε ζητήσει να του αγοράσουμε ένα παιχνίδι για το κλουβί, το οποίο έμεινε συσκευασμένο κάτω από το δέντρο και ανοίχτηκε μαζί με τα δικά του.

Φουσκωτό

Υπάρχει μια διαφήμιση στην τηλεόραση για ένα αυτοκίνητο, δεν θυμάμαι ποιο, το οποίο παίρνουν στα κρυφά οι γονείς ενός νεαρού για να βγουν έξω και να γλεντοκοπήσουν ενώ αυτός κοιμάται τον ύπνο του δικαίου χωρίς να πάρει χαμπάρι. Επιστρέφοντας οι γονείς μπαίνουν σιγά σιγά στο δωμάτιο για να αφήσουν τα κλειδιά στη θέση τους και να μην καταλάβει τίποτα ο νέος. Η μαμά, παρόλο που κανονικά δεν θα έπρεπε να χασομεράει για να μην γίνει αντιληπτή, στέκεται για λίγο δίπλα στο κρεβάτι του παιδιού, τακτοποιεί τα σκεπάσματα και βγαίνει γρήγορα.

Δεδομένου ότι δεν οδηγώ, δεν ξενυχτάω (ειλικρινά το προσπαθώ όμως!) και το παιδί μου δεν οδηγεί επίσης, η συγκεκριμένη διαφήμιση μου έχει εντυπωθεί επειδή η μαμά τακτοποιεί το πάπλωμα του παιδιού της, ακόμα και σε μια ηλικία που αυτό ανήκει στην κατηγορία του μαντράχαλου.

Έχω περάσει άπειρες ώρες φτιάχνοντας σκεπάσματα που δεν θέλουν φτιάξιμο. Ο γιόκας είναι τεσσάρων και μισό και πλέον ξεσκεπάζεται σπάνια, αλλά τουλάχιστον μπορεί να πει κανείς ότι οριακά εξακολουθεί να είναι μια απαραίτητη ενέργεια διότι είναι μικρός και στριφογυρίζει στο κρεβάτι και μπορεί να κρυώσει και να πουντιάσει και να τον τρέχουμε με τον λαιμό και τα αυτιά του και να χάσει σχολείο και να μείνει πίσω στην ύλη και όλη αυτή η αλυσιδωτή αντίδραση είναι που κάνει μια μάνα να φουσκώνει και να ξαναφουσκώνει ένα ήδη φουσκωτό πάπλωμα.

Ωστόσο, η παράνοια ξεκινάει (ή κορυφώνεται) όταν είναι μια χαρά κουκουλωμένος, όταν το ζωάκι δίπλα του είναι στη θέση του, όταν το πάπλωμα είναι όλο πάνω στο κρεβάτι δίχως να σέρνεται, όταν εκείνος είναι ευθυγραμμισμένος (παλιά τον βρίσκαμε κάθετα ή ανάποδα με τα πόδια στο μαξιλάρι), όταν όλα είναι όπως πρέπει αλλά παρόλα αυτά εγώ κάθομαι και τακτοποιώ το σκέπασμα! Μέσα στη σιγαλιά της νύχτας το φουσκώνω για να φουσκώσει κι άλλο, σπρώχνω μέσα καμιά πατούσα που ξεπροβάλει και έχω πραγματικά την αίσθηση ότι εκείνη τη στιγμή επιτελώ θεάρεστο γονεϊκό έργο και φροντίζω το παιδάκι μου. Άβυσσος...

Διάσημο

Η Χέδερ Άρμστρονγκ ή αλλιώς Dooce, από το ομώνυμο προσωπικό της ιστολόγιο dooce.com, είναι μια διάσημη μαμά μπλόγκερ που κερδίζει τα προς το ζην αποκλειστικά από το μπλογκ της.

Ξεκίνησε το 2001 γράφοντας ένα ποστ για το σοκολατούχο γάλα, για τα προσωπικά της ενδιαφέροντα, για τη ζωή της και για τη δουλειά της. Το τελευταίο της κόστισε τη θέση της, καθώς απολύθηκε όταν μαθεύτηκε ότι έγραφε δημόσια για αυτήν. Η ονομασία dooce του ιστολογίου της είναι αναγραμματισμός της λέξης dude. Η Άρμστρονγκ ισχυρίζεται ότι μπέρδευε τα πλήκτρα κάνοντας τσατ με συναδέλφους της, ο αναγραμματισμός έμεινε και αργότερα αποτέλεσε τον τίτλο του μπλογκ της.

Αφού απολύθηκε από τη δουλειά της συνέχισε το μπλογκ της το οποίο είχε ολοένα και μεγαλύτερη επισκεψιμότητα. Από ένα σημείο και μετά έγινε τόσο προσοδοφόρο που ο σύζυγός της εγκατέλειψε τη δική του δουλειά για να ασχοληθεί με το δίκτυο των διαφημιζόμενων του ιστολογίου. Το μπλογκ είναι πλέον οικογενειακή επιχείρηση και μόνη πηγή εσόδων.

Η Άρμστρονγκ έχει παραδεχτεί ανοιχτά ότι έπασχε από επιλόχειο κατάθλιψη μετά από τη γέννηση της πρώτης κόρης της και εισήχθηκε οικειοθελώς σε κλινική για να την αντιμετωπίσει. Δηλώνει ότι εξακολουθεί να παίρνει αντικαταθλιπτική αγωγή μέχρι και σήμερα. Στο μπλογκ της δημοσιεύει καθημερινές ιστορίες της οικογένειάς της και φωτογραφίες όλων των μελών. Η δεύτερη κόρη της είναι λίγων μηνών αλλά η μεγαλύτερη που είναι γύρω στα 5 γνωρίζει για το μπλογκ της μαμάς της και το γεγονός ότι υπάρχουν φωτογραφίες και βίντεο στα οποία πρωταγωνιστεί.

Στις περισσότερες αναρτήσεις τα σχόλια είναι κλειστά, όταν όμως αφήνει ελεύθερη τη δυνατότητα σχολιασμού, δέχεται εκατοντάδες ή και χιλιάδες σχόλια για μία ανάρτηση. Εκτός από προσωπικές ιστορίες και φωτογραφίες, δημοσιεύει στοιχεία για αντικείμενα που αγοράζει κυρίως μέσω διαδικτύου, χωρίς να έχει όφελος από την προβολή τους όπως ισχυρίζεται και τελευταία έχει δημιουργήσει έναν ηλεκτρονικό χώρο συνάντησης των αναγνωστών της.

Το μπλογκ της είναι διάσημο και το πρόσωπό της αμφιλεγόμενο. Έχει πολλούς πιστούς αναγνώστες αλλά λαμβάνει και βουνά ολόκληρα από επικριτικά μηνύματα, τα οποία δημοσιεύει στο μπλογκ της σε σελίδες γεμάτες διαφημίσεις από τις οποίες φυσικά κερδίζει χρήματα! Το 2009 το Forbes την κατέταξε στο Νο 26 της λίστας με τις γυναίκες που ασκούν τη μεγαλύτερη επιρροή στα ΜΜΕ.

Στο μπλογκ της μπορείτε να αγοράσετε μπλουζάκια με το αντίστοιχο λογότυπο και ημερολόγιο με φωτογραφίες των σκύλων της. Έχει εκδώσει δύο βιβλία και ζει στη Γιούτα των Ηνωμένων Πολιτειών.

Πολλά έχουν γραφτεί για την ίδια και το φαινόμενο του μπλογκ της και το ερώτημα όλων είναι πόσο θα κρατήσει; Κατά τη γνώμη μου, πολύ ακόμα και για όσο θα μπορεί εκείνη να το συντηρεί και να το ανανεώνει. Ήδη εννιά χρόνια είναι πολλά και έχει ξεφύγει πλέον από τη δομή ενός προσωπικού ιστολογίου. Είναι μια επιχείρηση, ένας επιτυχημένος ηλεκτρονικός χώρος και οι διαφημιζόμενοι σφάζονται στην ποδιά του.

Η φωτογραφία είναι από το dooce.com.

Ηλικιωμένο

Ή πώς να μην φερθείτε εντελώς ξενέρωτα σε 10 βήματα.

1. Όταν το τέκνο σας επισκέπτεται ξαδέλφια ή φίλους, αφήστε το να παίξει και να ευχαριστηθεί, μην έχετε το άγχος της επίσκεψης. Εγώ ομολογώ ότι το χάνω λίγο αυτό αλλά θέλω να πιστεύω ότι θα το βελτιώσω.

2. Απολαύστε το τέκνο σας που κοιτάζει τον μεγάλο του εξάδελφο με βλέμμα λατρείας του τύπου έτσι κουλ θέλω να γίνω κι εγώ όταν μεγαλώσω.

3. Δοκιμάστε να αποστηθίσετε τουλάχιστον τρία ονόματα ξένων ποδοσφαιριστών και τις ομάδες στις οποίες ανήκουν. Προσοχή στις παγίδες. Οι ξένοι ποδοσφαιριστές δεν ανήκουν πάντα σε ξένες ομάδες, ο κανόνας ότι κάθε ελληνική ομάδα πρέπει να έχει το ανώτατο δύο ξένους παίκτες είναι ΠΟΛΥ ΠΑΛΙΟΣ!

4. Ακούστε μουσική από συγκροτήματα που δεν γνωρίζετε και πείτε ότι σας αρέσει. Μην αρχίσετε να αναπολείτε. Α, εμείς θυμάμαι τότε ακούγαμε Sandra... Τσ τσ τσ!

5. Μην παραπονεθείτε ότι η μουσική είναι δυνατά.

6. Μην αρχίσετε να κουνάτε το κεφάλι σας στον ρυθμό. Η υπερβολική προσπάθεια δεν θα λειτουργήσει υπέρ σας. Θα σας δουλέψουν ψιλό γαζί και θα πιαστεί και ο λαιμός σας.

7. Όταν στη συζήτηση προκύψουν άγνωστες έννοιες όπως κάρτες ή τάπες, κρύψτε την άγνοιά σας και αποφύγετε ερωτήσεις όπως: μα γιατί τις μαζεύετε ή τι θα πει τάπες;!

8. Μην απατάστε ότι το ενδεχόμενο χάσμα μεταξύ σας είναι λόγω φύλου, π. χ. τα αγόρια μιλάνε για μπάλα, τα κορίτσια για ρούχα, ένα σαφώς πιο προσιτό θέμα για εσάς μια κομψή κυρία. Είναι χάσμα ΓΕΝΕΩΝ.

9. Μην περιφέρεστε με το φλιτζάνι το τσάι στο χέρι στον χώρο όπου παίζουν τα παιδιά κάνοντας ανέμελα ερωτήσεις με προφανή απάντηση όπως, παίζετε; Θα σας έρθει καμιά μπαλιά μέσα στο earl grey ή θα γλιστρήσετε πάνω σε κανέναν πειρατή.

10. Μην προσπαθείτε να ανοίξετε φιλική συζήτηση με τις ατάκες, πώς πάει το σχολείο, ποιο μάθημα σου αρέσει περισσότερο και έχεις διαβάσει για αύριο; Θα γκρεμιστεί μπροστά στα έκπληκτα μάτια σας το όποιο κουλ προφίλ έχετε κατορθώσει να χτίσετε μέχρι εκείνη τη στιγμή παλεύοντας να τηρήσετε τα παραπάνω...

Η εικόνα εδώ.

Αποκριάτικο

Πέταγμα ιστού αράχνης από βαμμένα δαχτυλάκια

Μάσκα από το διαδίκτυο εκτυπωμένη σε φωτογραφικό χαρτί και περίτεχνο βάψιμο χεριών από τη μανούλα - η μεγαλύτερη χρήση προϊόντων μακιγιάζ που έχω κάνει ποτέ σε μία ημέρα! Μπλούζα πυτζαμοειδής. Την προηγούμενη το απόγευμα είχαμε πάει στο λούνα παρκ όπου και τον έβαψαν Σπάιντερμαν στο πρόσωπο και μετά είχαμε δράματα στο ντεμακιγιάζ. Σήμερα ήθελε να ζωγραφίσει ιστούς με μαρκαδόρο ευτυχώς μόνο στα χέρια και προσφέρθηκα να το κάνω εγώ, να πιάσουν και τόπο τα βαφτικά μου. Το αποτέλεσμα είναι αρκετό καλό θεωρώ και νομίζω ότι είμαι έτοιμη να ξεκινήσω νέα καριέρα ως καλλιτέχνιδα νυφικού μακιγιάζ χεριών σε ινδικούς γάμους. Η επίσημη αποκριάτικη στολή για φέτος ήταν ο σκέτος Ben 10, άνευ μεταμόρφωσης, με την οποία παρευρέθηκε και στο σχολικό πάρτυ.

Σύντομο σχόλιο, καθόλου πρωτότυπο. Οι αποκριάτικες στολές του εμπορίου είναι φτιαγμένες από ύφασμα που κυμαίνεται ανάμεσα στη φόδρα και τη σακούλα σκουπιδιών. Φοβάσαι ότι θα τη φορέσει το παιδί και θα αποσυντεθεί μέσα σε δύο ώρες. Ακόμα και η Σταχτοπούτα είχε μεγαλύτερο περιθώριο πριν διαλυθούν τα ρούχα της.